آن ، بدون ذكر مأخذ و احاديث آن نيز به صورت مُرسَل است و سَره و ناسَره در آن به هم در آميخته است . از اين رو ، آن را متناسب با هدف و شيوه مؤلّف ، المجالس الطُّريحيّة و يا المجالس الفخريّة نيز ناميده اند . ضعف ديگر كتاب ، اختلافات موجود در نسخه هاى متفاوت آن است كه مى تواند نشانگر تصرّفات بعدى در آن باشد . [١] محدّث نورى ، المنتخب طريحى را مشتمل بر مطالب موهون و غير موهون مى داند [٢] و ميرزا محمّد ارباب قمى ، وجود مسامحات فراوان را در آن ، گوشزد كرده و روايات مختصّ آن را معتبر ندانسته است . [٣] برخى مطالب ضعيف كتاب ، قابل ترديد و رد هستند كه خوانندگان را به ديدن آنها ارجاع مى دهيم . [٤]

٥ . مُحْرِق القلوب

مُحْرِقُ القلوب ، نوشته ملّا مهدى نراقى (م ١٢٠٩ ق) است. او با اقتباس از روضة الشهدا ، به عرضه مطالبى دست زد كه به گونه اى شورانگيز ، عواطف و احساسات مردم را به سوى واقعه كربلا سوق دهد ؛ امّا چون مأخذ نراقى (روضة الشهدا) ، كتابى ضعيف و مخلوط از مطالب درست و نادرست بود ، نوشته او نيز بر اخبار ضعيف و غير معتبر، مشتمل گشت . نراقى ، خود به ضعيف بودن برخى گزارش هاى كتابش تصريح كرده [٥] و به همين جهت ، مورد انتقاد برخى از عالمان پس از خود ، قرار گرفته است . ميرزا محمّد

[١] ر. ك : سخن شيخ آقا بزرگ تهرانى در الذريعة (ج ٢٢ ص ٤٢٠ ش ٧٦٩٦) . [٢] لؤلؤ و مرجان : ص ٢٨٧ . [٣] اربعين حسينيّه : ص ٦٤ . [٤] مانند : كشته شدن بيش از ده هزار سواره در عاشورا (المنتخب، طريحى: ص ٤٥٠) ، مخلوط بودن سه جريان شهادت حضرت عبّاس عليه السلام و آب آوردن براى طفل ابا عبد اللّه عليه السلام و شهادت على اكبر (ص ٤٣١) و ... . [٥] محرق القلوب : مقدّمه (نقل از: عاشوراپژوهى : ص ٤٠٦) .