را برعهده داشت. [١] امام على عليه السلام گاه سفارش امام حسين عليه السلام را به فرزندش امام حسن عليه السلام مى فرمود: وأمّا أخوكَ الحُسَينُ فَهُوَ ابنُ اُمِّكَ ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ ، وَاللّه ُ الخَليفَةُ عَلَيكُم. [٢] برادرت حسين ، پسر مادر توست و بيش از اين در اين زمينه سفارش نمى كنم ، خداوند خليفه بر شماست . و نيز سفارشى ويژه ، طولانى و جالب به امام حسين عليه السلام دارد: يا بُنَيَّ ، اُوصيكَ بِتَقوَى اللّه ِ فِي الغِنى وَالفَقرِ، وكَلِمَةِ الحَقِّ فِي الرِّضى وَالغَضَبِ، وَالقَصدِ فِي الغِنى وَالفَقرِ، وبِالعَدلِ عَلَى الصَّديقِ وَالعَدُوِّ، وَبِالعَمَلِ فِي النَّشاطِ وَالكَسَلِ، وَالرِّضى عَنِ اللّه ِ فِي الشِّدَّةِ وَالرَّخاءِ... . [٣] پسرم! تو را سفارش مى كنم به پَروامندى از خدا در حال دارايى و نادارى ، و گفتن سخن حق در حال خشنودى و خشم ، و ميانه روى در حال توانگرى و درويشى ، و دادگرى بر دوست و دشمن ، و عدالت ورزى در سرحالى و بى حالى ، و خشنودى از خدا در سختى و آسايش .

[١] نهج البلاغة : خطبه ١٨٢ . [٢] الأمالى ، مفيد : ص ٢٢٠ ح ١ ، الأمالى ، طوسى : ص ٨ ح ٨ . [٣] تحف العقول : ص ٨٨ ، بحار الأنوار : ج ٧٧ ص ٣٦ ح ١ .