١٠٢٧.الأخبار الطوال : حسين بن على عليه السلام نامه اى براى شيعيانش در بصره نوشت و آن را با يكى از دوستداران خود به نام سليمان فرستاد. متن نامه چنين است: «به نام خداوند بخشنده مهربان . از جانب حسين بن على ، به : مالك بن مِسمَع، احنف بن قيس، منذر بن جارود، مسعود بن عمرو، قيس بن هيثم. سلام عليكم! امّا بعد ، به راستى كه من ، شما را فرا مى خوانم براى احياى نشانه هاى حق و از بين بردن بدعت ها. اگر پاسخ مثبت دهيد ، به راه صواب، هدايت مى شويد. والسلام!». وقتى نامه به آنان رسيد ، همه بجز منذر بن جارود ، آن را پنهان كردند . منذر ، آن را افشا نمود ؛ چون دخترش هند ، همسر عبيد اللّه بن زياد بود. منذر ، نزد عبيد اللّه آمد و داستان نامه و محتوايش را براى عبيد اللّه باز گفت. عبيد اللّه دستور داد فرستاده را پيدا كنند. او را پيدا كردند و آوردند و سرش از تن ، جدا شد.

١٠٢٨.عيون الأخبار، ابن قتيبه ـ به نقل از سَكَن ـ: حسين بن على عليه السلام به احنف ، نامه نوشت و او را به سوى خود ، فرا خواند ؛ ولى احنف ، جواب نداد و گفت: ما ، خاندان على را تجربه كرده ايم . آنان نه سياست مملكتدارى دارند و نه ثروت اندوزند و نه اهل نيرنگ زدن در جنگ