١٠٦٨.مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : چون نامه ها نزد يزيد بسيار شدند ، غلامى را به نام سَرحون ـ كه كاتب پدرش بود ـ فرا خواند و او را از نامه ها مطّلع كرد. سَرحون گفت: من نظرى دارم كه تو را خوش نمى آيد . يزيد گفت: بگو ، گرچه مرا خوش نيايد. سرحون گفت: عبيد اللّه بن زياد را حاكم كوفه قرار بده. يزيد گفت: در او خيرى نيست و ديگرى را معرّفى كن . يزيد از عبيد اللّه ، خشمگين بود . گفت: اگر معاويه زنده بود ، رأيش را مى پذيرفتى و بِدان عمل مى كردى؟ گفت: بله . گفت: اين ، حكم امارت عبيد اللّه بر كوفه است. معاويه دستور داد آن را بنويسم . من هم نوشتم و مهر وى بر آن است ؛ ولى او از دنيا رفت و اين حكم در نزد من ماند . يزيد گفت: واى بر تو! آن را اجرا كن.

١٠٦٩.المحاسن و المساوئ ـ به نقل از ابو مَعشَر ـ: حسين عليه السلام ، مسلم بن عقيل را به جانب كوفه فرستاد تا از كوفيان، بيعت بگيرد. والى كوفه در هنگام مرگ معاويه ، نعمان بن بشير بن سعد انصارى بود. چون خبر حسين عليه السلام به وى رسيد ، گفت: به درستى كه پسر دختر پيامبر ، نزد ما محبوب تر است از پسر دختر بَحدَل. [١] اين خبر به گوش يزيد رسيد و تصميم گرفت او را بركنار كند . از شاميان در باره فرماندار [جديد] كوفه مشورت خواست . گفتند: آيا رأى معاويه را مى پذيرى؟ گفت: بله . گفتند: اين ، حكم امارت عبيد اللّه بر بصره و كوفه است كه [زمان معاويه نوشته شده و] در ديوان به ثبت رسيده است. پس او را به حكومت كوفه بگمار. عبيد اللّه پيش از ورود حسين عليه السلام ، وارد كوفه شد

[١] مادر يزيد، ميسون دختر بَحدَلِ كلبى بود.