١٠٩٩.مطالب السؤول : ابن زياد چون وارد قصر حكومتى شد، فردايش مردم را جمع كرد و بسيار تهديد نمود و ترساند، و كُشت و غارت كرد، و خون ريخت و هتك حرمت نمود . حيله ها و رفتار او ، مشهور است و [با همين حيله ها و رفتارها] بر مسلم، دست يافت و وى را كشت.

١١٠٠.الفصول المهمّة : ابن زياد ، وارد قصر شد و شب را سپرى كرد و چون صبح شد ، مردم را جمع كرد و بسيار با اُبّهت و كوبندگى ، جولان داد ، و سخن گفت و پُرگويى كرد، و تهديد كرد و ترساند، و گروهى از كوفيان را گرفت و بدون درنگ كشت . آن گاه نيرنگ ها به كار گرفت تا بر مسلم ، دست يافت و او را دستگير كرد و كشت.

١١٠١.تاريخ الطبرى ـ به نقل از يونس بن ابى اسحاق سبيعى ـ: عبيد اللّه چون خبر حركت حسين عليه السلام را از مكّه به طرف كوفه شنيد، حُصَين بن تميم [١] ـ كه رئيس شُرطه هاى (پاسبانان) او بود ـ را فرستاد و او در قادسيّه مستقر گرديد و نيروهاى سواره را در محورهاى قادسيّه به خَفّان [٢] و قادسيّه به قُطقُطانه [٣] و قادسيّه تا لَعلَع [٤] قرار داد.

[١] در برخى منابع، «حصين بن نُمَير» آمده است.[٢] خَفّان : محلّى نزديك كوفه (ر. ك: نقشه شماره ٤ در پايان جلد ٥).[٣] قُطقُطانه: محلّى نزديك كوفه از طرف خشكى (ر. ك: نقشه شماره ٤ در پايان جلد ٥).[٤] لَعلَع : محلّى ميان بصره و كوفه ، در شش مايلى قادسيّه (ر. ك: نقشه شماره ٤ در پايان جلد ٥).