١٢٠٣.المناقب ، ابن شهرآشوب : عبيد اللّه بن زياد، عمرو بن حُرَيث مخزومى و محمّد بن اشعث را به همراه هفتاد مرد فرستاد تا آن خانه را محاصره كردند . مسلم بر آنان يورش بُرد و اين شعر را مى خواند: {٠ اين مرگ است . هر چه مى توانى ، انجام بده. تو از جام مرگ ، بى شك ، خواهى نوشيد . ٠} {٠ پس براى [انجام] فرمان خداوند عز و جل ، استقامت داشته باش كه تقدير الهى در ميان بندگانش ، اجرا مى گردد . ٠} مسلم ، ٤١ نفر از مردان آنان را كشت . ابن زياد ، پيغام سرزنش براى پسر اشعث فرستاد . پسر اشعث هم جواب فرستاد كه: اى امير ! مرا به سوى شيرى درنده و شمشيرى بُرنده كه در دست قهرمانى بزرگ از خاندان بهترينِ انسان هاست، فرستاده اى.

١٢٠٤.البداية و النهاية : سپاهيان بر مسلم ، هجوم آوردند و مسلم با شمشير ، در برابر آنان ايستاد و سه مرتبه آنان را از خانه بيرون راند . لب بالا و پايين مسلم ، ضربت خورد . آن گاه سپاهيان به سوى مسلم ، سنگ پرتاب كردند و طناب هاى حصيرى را آتش زدند [و به طرفش انداختند] ؛ ولى باز هم نتوانستند بر او دست يابند . مسلم با شمشير از خانه بيرون آمد و به نبرد با آنان پرداخت.

١٢٠٥.الأخبار الطوال : ابن زياد به عُبَيد بن حُرَيث گفت: يكصد مرد از قبيله قريش [١] بفرست . او خوش نداشت كه از غير قريش [٢] بفرستد و مى ترسيد طغيان كنند. آنان به راه افتادند تا به خانه اى كه مسلم در آن بود ، رسيدند . در را گشودند. مسلم با آنان به نبرد پرداخت. به سمت مسلم ، سنگ پرتاب شد . دهانش شكست و دستگير شد . او را بر استرى سوار كردند و نزد ابن زياد آوردند.

[١] قبيله قيس ، درست است ر. ك: ص ٢٦٣ ح ١١٩٥ .[٢] قبيله قيس ، درست است .