١٠٠٩.الفخرىّ : چون [امام حسين عليه السلام ] در مكّه مستقر شد، خبر امتناع ايشان از بيعت با يزيد، به كوفيان رسيد . مردم كوفه از بنى اميّه دل خوشى نداشتند ، بويژه از يزيد كه داراى روشى زشت بود و آشكارا مرتكب معاصى و زشتى ها مى شد. از اين رو ، باب نامه نگارى را با حسين عليه السلام گشودند و نامه هاى بسيار برايش نوشتند و از ايشان براى آمدن به كوفه دعوت كردند و نوشتند كه ايشان را بر ضدّ بنى اميّه يارى خواهند داد و بر اين كار، هم قسم شده اند. آنان ، نامه هاى بسيار و پى در پى با اين مضمون ، ارسال داشتند.

١٠١٠.تذكرة الخواصّ ـ به نقل از واقدى ـ: چون حسين عليه السلام در مكّه مستقر شد و كوفيان از آن آگاه شدند ، براى ايشان چنين نوشتند: به راستى كه ما خود را وقف تو كرده ايم و در نمازِ واليان شركت نمى كنيم . پس بر ما فرود آى كه ما يكصد هزار نفريم. ستم در ميان ما ، همگانى شده و به غير كتاب خدا و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله ، با ما رفتار مى شود و ما اميدواريم كه خداوند ، ما را به واسطه شما بر محور حقيقت ، مجتمع گرداند و ستم را به واسطه شما از ما دور سازد ؛ چرا كه شما به حكومت ، سزاوارتر از يزيد و پدر او هستيد ؛ يزيدى كه ثروت اين امّت را غصب كرد، مى گسارى كرد، اهل تنبور و بوزينه باز است و دين را به بازى گرفته است .