١٠٠٨.الأخبار الطوال : چون خبر مرگ معاويه و خارج شدن حسين بن على عليه السلام به سوى مكّه ، به كوفيان رسيد، گروهى از شيعيان در منزل سليمان بن صُرَد اجتماع كردند و توافق كردند كه نامه اى براى حسين عليه السلام بنويسند و از او بخواهند به سوى آنان بيايد تا حكومت را به وى بسپارند و نعمان بن بشير را بر كنار كنند. سپس اين مطلب را نوشتند و نامه را همراه عبيد اللّه بن سُبَيع هَمْدانى و عبد اللّه بن وَدّاك سُلَمى فرستادند . آنان حسين عليه السلام را در مكّه در دهم ماه رمضان ، ملاقات كردند و نامه را به ايشان رساندند . حسين عليه السلام هنوز آن روز را به پايان نرسانده بود كه بِشر بن مُسهِر صيداوى و عبد الرحمان بن عُبَيد اَرحَبى بر ايشان وارد شدند و به همراه آنان ، پنجاه نامه از بزرگان كوفه و رؤساى قبايل بود و هر نامه از سوى دو ، سه و يا چهار نفر و بيشتر بود . چون روز ديگر شد، هانى بن هانىِ سبيعى و سعيد بن عبد اللّه خَثعَمى رسيدند كه به همراه آنان نيز پنجاه نامه بود. چون شب شد ، سعيد بن عبد اللّه ثقفى وارد شد و به همراه او يك نامه از سوى شَبَث بن رِبِعى، حَجّار بن اَبجَر، يزيد بن حارث، عَزرَة بن قيس، عمرو بن حَجّاج و محمّد بن عُمَير بن عُطارِد بود. اينان ، رؤساى كوفيان بودند. در اين روزها نامه هاى كوفيان ، پى در پى مى رسيد و نامه ها به اندازه دو خورجين شد.