اديان الهى و فرق اسلامى
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ٨٢

گذارى‌هاى آنان به ويژه دوفرقه «فريسيان» و «كاتبان» را مورد استيضاح و اعتراض قرار داد با او به دشمنى و مخالفت جدّى پرداختند. اينك فرازهايى از سخنان آن حضرت دال بر مبارزه و اعتراض نسبت به عملكرد كاتبان و فريسيان، نقل مى‌شود: هر كه از شما بزرگتر باشد خادم شما بُوَد. هر كه خود را بلند كند پَست گردد و هر كه خود را فروتن سازد سرافراز گردد! «١» سپس آن‌حضرت، لحن سخن خويش‌را تغييرداده و خطاب به‌كاتبان و فريسيان مى‌فرمايد: «واى بر شما اى كاتبان و فريسيان رياكار! كه درِ ملكوت آسمان را به روى مردم مى‌بنديد؛ زيرا خود داخل آن نمى‌شويد و داخل شوندگان را از دخول، مانع مى‌شويد. واى بر شما اى كاتبان و فريسيان رياكار! زيرا خانه‌هاى بيوه زنان را مى‌بلعيد واز روى ريا، نماز را طويل مى‌كنيد، از آن رو عذاب شديدتر خواهيد يافت. واى بر شما اى كاتبان و فريسيان ريا كار! زيرا كه برّ و بحر را مى‌گرديد تا مريدى پيدا كنيد و چون پيدا شد او را دو مرتبه، پست‌تر از خود، سپر جهنّم مى‌سازيد ... واى بر شما اى كاتبان و فريسيان رياكار! كه «نعناع» و «ثبت» و «زيره» را «عشر» مى‌دهيد و اعظم احكام شريعت يعنى عدالت و رحمت و ايمان را ترك كرده‌ايد ... اى رهنمايان كور كور كه پشه را صافى مى‌كنيد و شتر را فرو مى‌بريد ...!» «٢» دستگيرى و محاكمه عيسى (ع) روحانيّان يهود در يافتند كه عيسى تنها واعظ انقلابى نيست، بلكه مصلحى اجتماعى، آشتى‌ناپذير و غير قابل انعطاف نيز مى‌باشد. از اين رو، تصميم بر دستگيرى و از بين بردنش گرفتند؛ و براى اجراى نقشه شوم خود، يهوداى اسخر يوطى را كه از شاگردان عيسى بود رشوه دادند تا در زمانى مناسب و مقتضى او را به كسانى كه به قصد دستگيرى وى مى‌روند بشناساند. عيسى (ع) شب آخر (شب دستگيرى) در باغى در اورشليم با شاگردان خويش كه يهوداى اسخريوطى هم با آن‌ها بود، گذرانيد و چون طعام آوردند، نان را گرفته و بركت‌