يحيى (ع) آورده كه هنگام موعظه به مردم مى‌گفت: «توبه كنيد؛ زيرا ملكوت آسمان، نزديك است.» «١» نيز درباره عيسى (ع) آمده كه همزمان با دستگيرى حضرت يحيى، شهر خود «ناصره» را ترك كرد و به «كَفَرْناحوم» در كنار درياچه جليل آمد، و از همين جا بود كه تبليغ و موعظه را به طور رسمى آغاز كرده است: «و از آن هنگام عيسى به موعظه، شروع كرد و گفت: توبه كنيد، زيرا ملكوت آسمان نزديك است ... و عيسى در تمام جليل مى‌گشت و در كنايس ايشان، تعليم داده، به بشارت ملكوت، موعظه همى نمود، و هر مرض و هر درد قوم را شفا مى‌داد، و اسم او در سوريه، شهرت يافت ... و گروهى بسيار از جليل و ديكاپولِس و اورشليم و آن طرف اردن در عقب او روانه شدند.» «٢» توضيح آن كه از ديدگاه بنى اسرائيل «ملكوت آسمان» گونه‌اى حكومت الهى بود كه آرمان دينى هر شهروند يهودى به شمار مى‌رفت. منشأ پيدايش چنين اعتقادى، چند چيز است: يكى آن كه آنان طعم شيرين رفاه، آزادى و استقلال سياسى- اجتماعى را در مقاطعى از تاريخ حيات ملّى- مذهبى خود در سايه حكومت الهى پيامبران و رهبران دينى با عنوان «پادشاهان» دادگر و قدرتمند، تجربه كرده و ياد و خاطره شيرين آن دوران را پيوسته در ذهن داشته، وتجديد چنين دورانى، با آمدن «پادشاهى» داد گر و برپايى حكومتى آرمانى در راستاى تحقّق «آرمانشهر خدايى» را در سر مى‌پرورانده‌اند. ديگر، پيشگويى پيامبران و رهبران دينى بنى اسرائيل، به ويژه «اشعياى نبى» مبنى بر ظهور «مسيح موعود» و منجى آسمانى، كه آن‌ها از او به «ملكوت آسمان» ياد مى‌كنند. زيرا هر چند ساير پيامبران و رهبران دينى بنى اسرائيل از ظهور «مسيح موعود» خبر داده‌اند، ولى اشعياى نبى با پيشگويى و وصف خود از تولد كودكى به نام «عمانوئيل» (خدا با ماست) اميد به آمدن منجى آسمانى «ملكوت آسمان» را در دل‌هاى يهوديان چشم به راه مسيح موعود، تقويت كرده و از سوى ديگر، بر پيچيدگى مسأله ياد شده نيز افزوده است. از اين رو، حضرت عيسى مسيح (ع) تا زمانى كه به عنوان پيامبرى از پيامبران بنى اسرائيل و رهبرى از رهبران دينى از نزديك شدن «ملكوت آسمان» سخن گفته و از آن‌