كتاب‌هاى معتبر آنان موجود است: به دور محمد همان كردگار شد از جامه مرتضى آشكار پس از رحلت احمد مصطفى بر او جانشين گشت آن مرتضى‌ كه آن مرتضى بود ذات خدا به تخت بقا گشت فرمانروا «١» البته اهل حق غير از حضرت على عليه السلام شش «٢» نفر ديگر را نيز جزء جامه‌هاى خدا دانسته و به تجسم و تجسّد خدا در آنان معتقد مى‌باشند. و شايد اين مطلب فقط جزو عقايد فرقه هفت‌تنان باشد. از اين رو بهتر است اهل حق را به حاى «على‌اللهى» خواندن، «حلوليه» بناميم. دروزى‌ها يكى ديگر از غاليان معاصر، فرقه دروزى‌ها هستند كه يكى از فرقه‌هاى اسماعيلى مى‌باشند. آنان در لبنان و سوريه زندگى مى‌كنند و در حدود دويست هزار نفر هستند. اين فرقه در مصر در عهد «الحاكم» خليفه ششم فاطمى و در آغاز قرن يازدهم ميلادى به‌وجود آمد. الحاكم تمام مذاهب را در قاهره منسوخ كرد و فقط مذهبى را مجاز دانست كه به مقام الوهيت او اعتراف داشته باشد. نام اين فرقه از نام يكى از فعال‌ترين مبلغان آن به نام «شيخ محمد بن اسماعيل دروزى» گرفته شده است كه از طرف الحاكم به تبليغ در سوريه اعزام شد. عقايد دروزى‌ها آنان معتقد به تناسخ هستند و مى‌گويند روح آدم در كالبد على بن ابى‌طالب عليه السلام و همين‌طور در كالبد اعقابش تا «الحاكم» تجلى نمود و الحاكم حصه‌اى از جوهر الوهيت دارد. او قادر مطلق و عالم به جميع اسرار است و بايد همه از وى اطاعت كنند. دروزى‌ها مى‌گويند خداوند آخرين بار در شخص «الحاكم» جلوه‌گر شده است و او پس از خروج يأجوج و مأجوج از چين به دنيا باز خواهد گشت و با ظهور او ابليس، مغلوب شده همه اديان در برابر مذاهب خليفه فاطمى سر فرود خواهند آورد. آنان معتقدند كه الحاكم خودش تصميم گرفت تا مدتى از نظر پيروانش غايب شود و او در موعد معينى بازخواهد