اديان الهى و فرق اسلامى
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٠٣

ايمان بياوريد! و نگوييد: «خداوند) سه گانه است!» (از اين سخن) خوددارى كنيد كه براى شما بهتر است! خداوند، تنها معبود يگانه است؛ او منزّه است از اين كه فرزندى داشته باشد؛ (بلكه) از آن اوست آنچه در آسمان‌ها و در زمين است؛ و خداوند براى تدبير و سرپرستى آن‌ها كافى است. «١» آداب و رسوم‌ هر فرد مسيحى مؤمنى در طول زندگى، از تولّد تا مرگ، مى‌بايد هفت شعار يا رسم خاص دينى را به جاى آورد، كه آن شعائر مقدّس، در مورد فرقه پروتستان‌ها به پنج شعار، تقليل پيدا مى‌كند. اين آيين‌هاى هفتگانه و يا فروع دين مسيح، عبارتند از: ١- غسل تعميد و نام گذارى‌ هر كودك مسيحى پس از تولّد، به وسيله كشيش غسل تعميد داده و در همان زمان نيز براى وى نامى برگزيده مى‌شود. با غسل تعميد، انسان مسيحى وارد جامعه مسيحيّت شده و رسالت كليسا در طول قرون را، بر عهده مى‌گيرد. تعميد اصولًا با گونه‌اى از شستشو انجام مى‌گيرد. در برخى از كليساها رسم است كه با ريختن آب بر سر شخص، وى را تعميد مى‌دهند. در بعضى كليساهاى ديگر رسم است كه شخص براى تعميد به زير آب مى‌رود و بيرون مى‌آيد. كليساهايى نيز تعميد شونده را نزد به آب‌هاى طبيعت، مانند نهرها و درياچه‌ها مى‌برند. هنگام تعميد- هر نوع كه باشد- كشيش اين عبارت را كه از آخر انجيل متّى اقتباس شده، مى‌خواند: «تو را به نام پدر، پسر و روح القدس، تعميد مى‌دهم.» ٢- تأييد ميثاق‌ كودك تعميد يافته، چون به سن بلوغ رسيده بايد نزد كشيش رفته و ميثاق خود را تأييد كند و ايمان قلبى خود را در حضور كشيش، اعتراف كرده و رسماً وارد دين مسيح شود. اگر كسى كه به كليسا مى‌پيوندد و بالغ باشد، تعميد و تأييد ميثاق را همزمان و به عنوان دو نيمه يك آيين مى‌پذيرد. هرگاه وى در كودكى، تعميد يافته باشد، تأييد تا زمان بلوغ، يعنى بين‌