اديان الهى و فرق اسلامى
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٩٦

محمد را براى پسرش عبدالعزيز خواستگارى نمود. اين همكارى بين وهابيت و خاندان سعودى هم‌اكنون نيز ادامه دارد. شيخ محمد از ميان تعاليم ابن تيميه بيشتر مسأله زيارت قبور و توسل را مورد نظر قرار داد و اساس دعوت خود را بر محور توحيد و شرك بنا نهاد؛ هر مسلمانى را كه براى زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌رفت يا به وى توسل مى‌جست مشرك ناميد و بلاد مسلمين را بلاد شرك خواند و جهاد با آنان را واجب دانست تا به آيين وى بازگردند «١» و بدين‌سان با كمك خاندان سعودى حركت ويرانگرى عليه مقدسات اسلامى آغاز شد. در سال ١٣٤٤ هجرى قمرى با فتواى علماى وهابى آثار قبور اهل بيت عليهم السلام در بقيع تخريب شد و همه اينها با چماق شرك و عبادت غير خدا انجام گرفت. از اين رو قبل از بررسى ديدگاه وهابيت به تعريف توحيد و شرك مى‌پردازيم. توحيد و مراتب آن‌ توحيد يگانه شمردن خداوند متعال است و آن داراى مراتبى است: ١- توحيد ذاتى يعنى خداوند، ذاتى بى‌نظير و بى‌مثل است. ٢- توحيد در خالقيت و منظور از آن اين است كه آفريدن و خالقيت مستقل و اصيل از آنِ خداوند است و تنها با اذن و فرمان او بعضى همانند عيسى بن مريم عليه السلام خلق و آفرينش دارند. ٣- توحيد افعالى بدين معنى كه جهان با همه اسباب و مسبباتش فعل خدا و ناشى‌از اراده اوست. موجودات همچنان كه در ذات استقلال ندارند در مقام عليت و تأثير نيز استقلال ندارند و هر فاعل و سببى حقيقت وجود و تأثير و فاعليت خود را از او دارد و قائم به اوست. ٤- توحيد در عبادت كه نتيجه منطقى مراتب قبل است به معناى اين است كه كسى غير از خدا شايسته پرستش و عبادت نيست. و اين چيزى است كه تمام يكتاپرستان به‌ويژه مسلمانان در آن وحدت نظر دارند جز اين‌كه گروهى يك رشته اعمال را عبادت غير خدا تلقى مى‌كنند درحالى‌كه در نظر ديگران ارتباطى به آن ندارد. از اين رو به بررسى معيار توحيد در عبادت مى‌پردازيم: اديان الهى و فرق اسلامى ٢٠١ بناسازى بر قبور اولياى الهى از ديدگاه قرآن ..... ص : ٢٠١