خويشتن» و اعلام آمادگى براى فداكارى و ايثار تا سر حدّ شهادت در راه خدا تفسير شود. «١» همچنان كه حضرت مسيح (ع) واژه مقدس «تعميد» را براى بيان آرزوى شهادت در راه خدا (كه به معناى تعميد در خون باشد) به كار مى‌برد. «٢» (مانند وضوى خون در ادبيات اسلامى). همچنين، تصريح حضرت عيسى (ع) بر كتاب انجيل در عبارت ياد شده و نيز در انجيل مرقس (باب سيزدهم، جمله‌هاى ١٠- ١٣) مبنى بر اين كه: «لازم است انجيل، اوّل بر تمامى امّت‌ها موعظه شود» «٣»، خود گواه روشنى است بر اين كه آن حضرت همان طور كه قرآن كريم بارها تصريح كرده، داراى كتاب آسمانى به نام انجيل بوده است. در نتيجه، ادّعاى مسيحيان كنونى مبنى بر نفى هر گونه كتاب آسمانى براى حضرت عيسى (ع) و نازل نشدن چنين كتابى بر آن حضرت، كاملًا بى اساس است. هنگامى كه تعقيب و دستگيرى حضرت مسيح (ع) قطعى و نزديك شد و دانست كه باوى همچون يك مجرم، رفتار خواهند كرد، براى دفاع مسلّحانه، آخرين تلاش خود را كرد، امّا پاسخ مساعدى نشنيد. «٤» آغاز دشمنى و مخالفت با عيسى مسيح (ع) تا هنگامى كه عيسى مسيح (ع) تنها به موعظه مى‌پرداخت با او كارى نداشتند ولى آن گاه كه حمله به روحانيون و كَهَنه يهود را آغاز كرد و كارهاى خلاف اخلاقى و بدعت‌