اديان الهى و فرق اسلامى
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٠٤

١٣ تا ١٦ سالگى، به تأخير مى‌افتد. ٣- توبه و اقرار به گناه‌ (اين مراسم را پروتستان‌ها قبول ندارند)، هر شخص مسيحى به ويژه كاتوليك‌ها بايد طىّ تشريفاتى به حضور كشيش رفته و به گناهان خود، اعتراف و از آن‌ها توبه كند. آيين توبه در طول تاريخ مسيحيّت اشكال مختلفى به خود گرفته است. در قرن نخست تاريخ كليسا، توبه به صورت علنى انجام مى‌گرفت، در قرون بعدى «اعتراف فردى» به گناه، پا گرفت و مرسوم شد و امروزه بر جنبه همگانى توبه و اقرار به گناه، تأكيد مى‌شود. توضيح آن كه اقرار واعتراف به گناه كه در آغاز از طرف داوطلب توبه در حضور همه جمع انجام مى‌شد، اما از قرن يازدهم به بعد اين اقرار به گناه جنبه خصوصى پيدا كرده و شخص توبه كننده تنها در محضر كشيش اعتراف مى‌كند. «١» ٤- ازدواج‌ هر مردوزن مسيحى، هنگام ازدواج بايد طىّ تشريفاتى در كليسا با حضور كشيش، پيمان عقد ازدواج خود را منعقد سازند. مسيحيان، ازدواج را رمز ونشانه‌اى بشرى براى شيوه رفتار خدا با انسان به شمار مى‌آورند؛ همان خداى پاك، كه انسان‌ها را دوست دارد؛ به امور آن‌ها اهتمام ورزيده و به وعده‌هاى خود به آنان پايبند است. ٥- تدهين (روغن مالى به بيماران) (اين رسم را نيز پروتستان‌ها قبول ندارند)، تدهين، اين‌گونه است كه كشيش به بيمارانِ به ويژه در شُرُف مرگ با روغن زيتون مقدّس، تدهين كرده و روغن بر بدن او مى‌مالد و براى آمرزش وى دعاى مخصوصى مى‌خواند. ٦- سازمان روحانى كليسا مجموع سلسله مراتب روحانيّت در آيين مسيح از پاپ گرفته تا پايين‌ترين مرتبه ودرجه دينى- روحانى براى غالب مسيحيان به ويژه كاتوليك‌ها مورد احترام بوده و از حرمت و