حفظ و نقل احكام الهى دچار خطا نگردد. «١» ب- در ميان صحابه پيامبر (ص)، براى كسى جز حضرت على (ع) ادعاى عصمت همه جانبه نشده است؛ زيرا نه خود آنان مدعى چنين عصمتى بودند و نه كسى از مسلمانان چنين عصمتى را برايشان قايل بودند، بلكه اساساً اهل سنّت چنين عصمتى براى امام و خليفه‌اى كه او را در حدّ يك حاكم سياسى تنزّل داده‌اند، ضرورى نميدانند. همچنين در ميان صحابه، به اعتراف خود اهل سنّت، تنها حضرت على (ع) افضل از همه آنان (حتى از شيخين) بوده است. به عنوان نمونه، سعدالدين تفتازانى، قاضى ايجى، احمدبن حنبل، اسماعيل قاضى، نسائى، ابوعلى نيشابورى، احمدبن حجر هيتمى و غير آنان از علماى بزرگ اهل سنّت اعتراف كرده‌اند كه على (ع) در قضاوت و زهد و تقوا بى‌نظير بود و آنچه از فضايل كه در حق على (ع) به سندهاى معتبر و نيكو آمده، در حق هيچ‌يك از صحابه پيامبر (ص) نيامده است. «٢» روشن است با وجود شخصيتى چون حضرت على (ع)، كه داراى عصمت همه جانبه بوده و نيز همه فضايل اخلاقى و كمالات روحى و معنوى در او جمع و سرآمد همه صحابه در تمام اين جهات بود، تنها او شايستگى جانشينى پيامبر (ص) را داشته و پذيرش امامت غير او دور از عقل و منطق است. ٢- نصوص قرآنى‌ از جمله نصوص‌قرآنى، آيه تبليغ‌است كه بر امامت حضرت‌على (ع) دلالت صريح دارد: يا ايُّهَا الرَّسوُلُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ انَّ اللَّهَ لايَهْدىِ الْقَوْمَ الْكافِرينَ.» «٣»