اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٣٤
در اين ميان، نوشتن سخنان اولياى الهى و از همه برتر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى آگاهى آيندگان از مسائل وحى، از اهميت خاصى برخوردار است و تأثير مهمى در سرنوشت جهان بشريت دارد. خداوند متعال خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
و ذكر (قرآن) را بر تو فرود آورديم تا براى مردم بيان كنى آنچه را كه بر آنان نازل شده. شايد تفكر كنند. «١»
بنابراين نسلهاى آينده، آنگاه قرآن را درست مىفهمند و هدايت مىيابند كه بيان پيامبر پيرامون آيات قرآن به آنها برسد و نوشتن، بهترين راه اين رسيدن است و خود پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مىداده كه سخنانش را يادداشت كنند.
روايت شده كه مردى از انصار به سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله گوش فرا مىداد و از آنها شگفت زده مىشد امّا نمىتوانست حفظ كند و از يادش مىرفت. از پيامبر چارهجويى خواست؛ آن حضرت فرمود:
از دستت كمك بجوى و با دستش به خط اشاره كرد «٢» (يعنى بنويس)
فردى به پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كرد: اى رسول خدا من سخنان شما را مىشنوم آيا اجازه دارم آنها را بنويسم؟
- بله (بنويس)
- چه در حال غضب باشيد يا خشنودى؟
- بله، زيرا من در هر دو حال جز حق نمىگويم. «٣»
ولى بعد از پيامبر صلى الله عليه و آله، امّت با واقعه تلخى رو به رو شد كه آن منع نقل و نوشتن حديث بود و اين موضوع تأثير بسزايى در پيدايش مذاهب گوناگون و برداشت نادرست آنان از مسائل دينى داشت.
يحيى بن جعده نقل مىكند:
عمر اراده كرد سنت پيامبر نوشته شود سپس از تصميمش برگشت و طى نامهاى به