نشده است، امّا وهابيون به پيروى از ابن تيميه آن را شرك دانسته و گفته‌اند بايد از صاحب چنين عملى خواست كه از كارش توبه كند پس اگر توبه نكرد و بازنگشت لازم است كشته شود.! «١» توسل از ديدگاه وهابيت‌ وهابيون هرگونه خواندن غير خدا را براى رفع حاجت يا شفاعت و مغفرت حرام دانسته آن را شرك مى‌دانند و در اين زمينه به ظواهر آياتى استدلال مى‌كنند كه به بعضى اشاره مى‌شود: «وَ انَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ احَداً» «٢» و همانا مساجد براى خداست كس ديگرى را همراه خدا نخوانيد. «انَّ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ امْثالُكُمْ» «٣» آنهايى را كه جز خدا مى‌خوانيد بندگانى مانند شما هستند. پاسخ: اين‌گونه آيات نظر به اين دارند كه غير خدا را به‌عنوان خدا و پروردگار خود نخوانيد و خطاب در آنها به مشركان است كه بت‌ها را صاحب اختيار جهان مى‌پنداشتند و آنها را به‌عنوان خدا عبادت مى‌كردند و رفع حوايجشان را از آنها مى‌خواستند. اما خواندن بندگان صالح خدا و استمداد از آنها كه به اذن الهى واسطه شوند تا خداوند گناهان را بيامرزد و حوايج را برآورده سازد، هرگز مورد نظر اين‌گونه آيات نيست بلكه در آيات ديگرى از مردم خواسته شده نزد پيامبر روند تا براى آنها دعا كند. «وَ لَوْ انَّهُمْ اذْ ظَلَمُوا انْفُسَهُمْ جاؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً» «٤» و اگر هنگامى كه آنان بر خود ستم نمودند نزد تو آيند و طلب آمرزش از خدا كنند و پيامبر- نيز- براى آنان طلب آمرزش كند خداوند را توبه‌پذير و مهربان مى‌يابند. و اگر درخواست دعا از پيامبر صلى الله عليه و آله شرك باشد فرقى بين حيات و ممات آن حضرت نخواهد بود، زيرا در هر صورت خواندن غير خداست.