١٠- كتاب يونس (پيشگويى و داستان رفتن يونس (ع) در شكم ماهى). ١١- كتاب ميكاه (پيشگويى). ١٢- كتاب ناحوم (پيشگويى). ١٣- كتاب حَبَقّوق (پيشگويى حضرت حَبَقّوق نبى مدفون در تويسركان). ١٤- كتاب صَفَنْيا (پيشگويى). ١٥- كتاب حّجى‌ (پيشگويى). ١٦- كتاب زكريّا (پيشگويى). ١٧- كتاب مَلاكى (پيشگويى). تدوين تلمود هر چند كتاب عهد عتيق از حيث اعتبار و قداست، مقام اوّل را نزد يهوديان دارا مى‌باشد، ولى متون دينى وكتب مذهبى ديگرى هم وجود دارد كه از احترام والايى برخوردار هستند. مهم‌ترين آن‌ها مجموعه بزرگ «تلمود» است. توضيح آن كه پس از خرابى شهر اورشليم (بيت المقّدس) به دست لشكريان «تيتوس» رومى، گروهى از احبار و راويان يهود گريختند و در اطراف فلسطين (از جمله در جليله) به تشكيل محافل دينى و مذهبى همّت گماشتند. اين گونه محافل دينى را به زبان عبرى «مدراش» يعنى «مدرسه» يا «دار التعليم» ناميدند. دانشمندان و احبار يهودى، اخبار، روايات و احاديث شفاهى كه بعد از نزول تورات تا آن روزگار به طور پراكنده نزد آن‌ها موجود بود را گرد آورى كردند و كتابى به نام «ميشناه» «١»، يعنى المثنى (نسخه ثانى تورات) به وجود آوردند. اين كار تا سال حدود ٢٢٠ ميلادى ادامه داشت. در تدوين ميشناه، صد و پنجاه تن از عالمان يهود، شركت داشتند. آنان ابواب مختلف فقهى را مانند نماز، روزه، احكام ازدواج و طلاق، احكام حقوق جزا، مسائل طهارت، نجاست، احكام مربوط به نذر و قربانى‌ها و غير آن را در ٦ جلد تدوين كردند.