اشراق فردى، به هيچ زمان و فردى اختصاص ندارد و هميشه بوده و هست؛ و همچنين اين وحى، هيچ ربطى به وحى پيامبرى ندارد. نيز طبق اين اصطلاح و تلقّى از وحى، خدا مى‌تواند خود را، بر هر كس نشان دهد و او مجاز است كه حاصل مكاشفه خود را كه از هر راه و طريقى به دست آورده به عنوان وحى، اعلام كند، و خود را نيز پيامبر و رسول وحى گيرنده، جلوه دهد؛ چون هيچ ضابطه و ملاك و معيار خاصّى در وحى‌گيرى و پيامبرى، وجود ندارد! «١» ٣- گناه نخستين و مسأله فدا يكى از عقايد مشهور در آيين مسيحيّت، مسأله گناه اوّليّه و فداست، به عقيده مسيحيان، آدم و حوّا با خوردن از شجره منهيّه، مرتكب گناه و از بهشت، رانده شدند. گناه آنان به فرزندان شان سرايت كرد و سبب گناه كارى جبلّى و ذاتى آنان گرديد؛ و چون كيفر دادن وجاويد ساختن همه آن‌ها در عذاب با رحمت الهى، منافات دارد، از همين رو، خداوند عيسى مسيح (خداى متجّسد) را فرستاد تا برصليب، فداى آدميان گردد و با فدا شدن او، گناه نخستين از دامن فرزندان آدم و حوّا، زدوده شود. پس عيسى (ع) با فدا شدنش كفّاره گناهان بشر شد و موجبات نجات آنان را فراهم كرد. موضوع گناه اوّليه و فدا، گرچه جزو معتقدات مسيحى است كه در شوراى مشهور «نيقيه» به سال (٣٢٥ م) ونيز شوراى «قسطنطنيّه» به سال (٣٨١ م) به تصويب اعضاى آن‌ها رسيده بود، ولى در اناجيل چهارگانه نيامده و مسيحيان نيز اذعان دارند كه عيسى به اين امر، اشاره‌اى نكرده است. به اين خاطر بود كه اين مسأله صدها سال ميان پيروان آيين مسيحيّت، مورد بحث و جدال، واقع شده و در جريان مجادلات ومباحثاتى كه در اين باره رخ داده، برخى از روحانيّان مسيحى، آن را انكار كرده‌اند، كه «پلاز» يكى از كشيشان بنام در قرن پنجم ميلادى از آن جمله است. وى همراه جمعى از همفكران خود، موضوع گناه اوّليه را منكر شد وسرايت گناه از يك فرد- اگر گناه باشد- به ديگران را، بى دليل خواند، ولى نظ اديان الهى و فرق اسلامى ١٠١ اعتقادات اساسى مسيحيت ..... ص : ٩٣ ر او از طرف كليسا، پذيرفته نشده و مردود اعلام شد. «٢»