ابواب نهم تا بيست و هشتم، احوال و اعمال پولس را شرح مى‌دهد، واين كه پولُس پس از قبول مسيحيّت «بى درنگ در كنايس به عيسى موعظه مى‌كرد كه او پسر خداست» «١». همچنين اختلاف وى با برخى از شاگردان عيسى (ع) مانند «پُطرس» در اين ابواب آمده است. بخش سوّم: نامه‌هاى رسولان‌ برخى از رسولان، نامه‌هايى به جوامع و افراد مسيحى عصر خود نوشته‌اند، و آن نامه‌ها (رساله‌ها) به تدريج، اهمّيّت پيدا كرده و به «عهد جديد» راه يافته است. در اين ميان ١٣ نامه مربوط به‌پولس است، كه در آن‌ها رهنمودها، ادّعاها و مشاجرات او با ساير رسولان آمده است. به‌عنوان‌نمونه، در رساله‌پولس رسول به «غلاطيان، باب‌دوم، جمله‌هاى ١١- ١٢) چنين‌آمده: «امّا چون پطرس به انطاكيه آمد او را رو به رو مخالفت كردم زيرا كه مستوجب ملامت بود؛ چون كه قبل از آمدن بعضى از جانب يعقوب با امّت‌ها غذا مى‌خورد ...» نويسنده نامه چهاردهم فردى «مجهول»، و نويسنده نامه پانزدهم، شخصى به نام «يعقوب» است كه بر ضدّ پولس، سخن مى‌گويد. نامه‌هاى بعدى به دو تن از حواريّون به نام‌هاى پطرس و يوحنّا نسبت داده مى‌شود، و نويسنده آخرين نامه، فردى به نام «يهودا» است. اين بخش (بخش سوّم) مشتمل بر ٢١ نامه به شرح زير است: ١- رساله پولسِ رسول به روميان (مردم روم). ٢- رساله اوّل پولس رسول به قُرِنتيان (مردم قُرِنْتُس). ٣- رساله دوم پولس رسول به قرنتيان (مردم قرنتُس). ٤- رساله پولس رسول به غلاطيان (مردم غلاطيّه) ٥- رساله اوّل پولس رسول به افَسُسيّان (مردم افَسُس يا افسوس در تركيه). ٦- رساله پولس رسول به فيلپيّان (مردم فيلپىّ). ٧- رساله پولس رسول به كولُسّيان (مردم كولُسى). ٨- رساله اوّل پولس رسول به تسّالو نيكيان (مردم تسّالونيكى). ٩- رساله دوم پولس رسول به تسّالونيكيان (مردم تسّالونيكى).