عيسى نيز از «جليل» نزد يحيى آمده تا توسّط او غسل تعميد داده شود. ولى يحيى به او گفت: اين منم كه كه بايد از تو تعميد بگيرم. امّا عيسى (ع) گفت: مرا تعميد بده، چون با اين كار، دستور خدا را انجام مى‌دهم؛ يحيى پذيرفت، و او را غسل تعميد داد. پس از تعميد، همان لحظه كه عيسى از آب، بيرون آمد، مكاشفه‌اى عجيب به وى دست داد. به اين نحو كه طبق نقل انجيل، آسمان به رويش گشوده شد و روح خدا (جبرئيل) را ديد كه همچون كبوترى شتابان به سويش در حركت است. در اين هنگام ندايى از آسمان به گوشش رسيد كه اين است پسر حبيب من كه از او خشنودم! «١» اين مكاشفه و مكالمه غيبى، آغاز رسالت حضرت عيسى مسيح (ع) به شمار مى‌رود. پس از اين مكاشفه، آن حضرت، به بيابان‌هاى اردن رفت و به رياضت، روزه دارى و عبادت معبود خويش پرداخت و نيز درباره رسالت خطير و وظيفه سنگينى كه از اين پس در زمينه هدايت خلق و اصلاح جامعه بر عهده‌اش نهاده شده بود به تفكّر، مشغول گرديد. به روايت منابع مسيحى، دوران رياضت، روزه دارى، تفكّر و مراقبت عيسى (ع) در بيابان‌ها مدّت چهل روز طول كشيد، ك اديان الهى و فرق اسلامى ٧٨ حواريون ..... ص : ٧٧ ه به دوره اربعين «چلّه» شهرت دارد. چنان كه پيشتر ديديم دوره رياضت، تهجّد و مناجات حضرت موسى (ع) در كوه طور نيز چهل شبانه روز به طول انجاميده بود. «٢» در اين دوران رياضت و خودسازى، شيطان تلاش زيادى كرد تا به هر طريق ممكن در عيسى (ع) نفوذ كند و با وسوسه‌ها و ترفندهايش او را به بيراهه بكشاند ولى موفّق نشد؛ زيرا آن حضرت در اين مدّت هم از مراقبت‌هاى ويژه جبرئيل و فرشتگان ديگر برخوردار بود، و هم خويش در اوج بندگى، مناجات با خدا و اتصّال معنوى با آن ذات ربوبى به سر مى‌برده است. «٣» اينك با استفاده از منابع عمدتاً مسيحى سيرى در رسالت حضرت عيسى (ع) خواهيم داشت.