فصل اوّل: كلّيات‌ معناى دين‌ واژه دين گرچه عربى است ولى در فرهنگ لغات ملل مختلف به معانى: حكم و قضا، رسم و عادت، شريعت و مذهب، همبستگى و غير آن، آمده است؛ «١» و در فرهنگ لغات عربى و استعمال‌هاى قرآنى نيز به معانى زيادى از جمله: جزا، حساب، قانون، شريعت، طاعت و بندگى، تسليم و انقياد، ملّت، اسلام، روش و رويّه، شرك و بت‌پرستى و توحيد و خداپرستى آمده است. «٢» اما معناى اصطلاحى دين، از ميان تعاريف ارائه شده، به نظر مى‌رسد كه بهترين وجامع‌ترين تعريف از سوى مفّسر كبير قرآن، علّامه طباطبايى ارائه شده باشد. تعاريف او از دين عبارتند از: ١- دين، عقايد و دستورهاى عملى و اخلاقى است كه پيامبران (ع) از طرف خدا براى راهنمايى و هدايت بشر آورده‌اند. دانستن اين عقايد وانجام اين دستورها سبب خوشبختى انسان، در دو جهان است. «٣» ٢- دين، روش ويژه‌اى در زندگى دنيوى است كه سعادت و صلاح دنيوى انسان را هماهنگ و همراه با كمال اخروى و حيات حقيقى جاودانى او تأمين مى‌كند. از اين رو، لازم‌