اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ٢٢٧
امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مِنا براى مردم صحبت كرد و فرمود:
اى مردم! اگر سخنى از من براى شما نقل شد كه با كتاب خدا موافق بود آن را من گفتهام و اگر با آن مخالف بود آن را من نگفتهام. «١»
ثانياً اينگونه روايات خبر و احدند كه مفيد علم نيستند و براى اثبات مسائل اعتقادى كافى نمىباشند. «٢»
ديدگاه اشاعره درباره حاكمان ستمگر
يكى از عقايد مشترك عموم اهل حديث و اشاعره لزوم پيروى از حاكمان جور و حرمت خروج به شمشير عليه آنان است. آنان در اين زمينه به احاديثى كه در كتب روايى خود نقل كردهاند استدلال مىكنند كه به بعضى اشاره مىشود:
ابن عباس از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه فرمود:
اگر كسى از پيشوايش عمل ناپسندى ديد بايد صبر پيشه كند، زيرا هر كس يك وجب از جماعت (عموم مسلمانها كه تابع آن پيشوا هستند) دورى گزيند و بميرد به مرگ جاهليت مرده است. «٣»
نووى شارح صحيح مسلم مىگويد:
خروج بر سلاطين و مبارزه با آنان به اجماع «٤» همه مسلمانها حرام است گرچه آنان ستمگر و فاسقباشند و اهلسنت اجماع دارندكه سلطان به فسق و فجورش ازمقام خود منعزل نمىشود. «٥»
اين مسأله هر چند يك مسأله فقهى است، اما از مسائل مهم كلامى هم هست و بايد ديد اسلام بهعنوان يك مكتب نجات بخش كه براى برقرارى قسط و عدل آمده است در اين زمينه چه مىگويد.
شكى نيست كه تعاليم ياد شده با روح اسلام سازگار نيست و همه آياتى كه به جهاد عليه ستمگران «٦» و به امر به معروف و نهىاز منكر فرمان مىدهد ديدگاه فوقرا نفى مىكند. به