اديان الهى و فرق اسلامى
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٧٢

«وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ بْنُ اللَّهِ» «١» و يهود گفتند كه عزير پسر خداست. و در خطابى به اهل كتاب گفته شده: «يا اهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فى‌ دينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ الَّا الْحَقَّ انَّمَا الْمَسيحُ عيسَى بْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَ كَلِمَتُهُ» «٢» اى اهل كتاب در دين خود غلو نكنيد و درباره خدا غير از حق نگوييد. مسيح، عيسى پسر مريم فقط فرستاده خدا و كلمه (آفريده) اوست. در بين مسلمانان نيز غاليانى پيدا شدند كه به الوهيت يا پيامبرى حضرت امير عليه السلام قائل شدند و برخى از غلات درباره امامان ديگر يا رهبران خود غلو كردند. در اين ميان عده‌اى از مخالفان تشيع، آغاز شيعه‌گرى را با پيدايش و ظهور غاليان، يكى دانسته‌اند و خواسته‌اند كه اين دو را يك جريان معرفى كنند تا گفته باشند كه شيعه فرقه‌اى افراطگرا و خارج از دين اسلام است؛ از اين رو، شيعه شمردن غاليان از سوى مورخان «٣» كه اغلب از طرفداران هيأت حاكمه و قدرت‌هاى سلطه‌گر بودند تنها براى مخدوش كردن وجهه اجتماعى شيعيان بوده كه هميشه عليه حاكمان ستمگر شورش مى‌كردند يا لااقل با آنان سازش نداشتند. اهل حق غاليان عصر ما از غلات معاصر، مى‌توان از اهل حق نام برد كه در ايران، تركيه، هندوستان، پاكستان و افغانستان به‌سر مى‌برند و تعدادشان تا بيش از سه ميليون نفر تخمين زده شده است. اهل حق خود به دو فرقه چهل‌تنان و هفت‌تنان تقسيم مى‌شوند. به عقيده آنان چهل‌تنان و هفت‌تنان از جمله موجودات پاك و نورانى و از ياران خدا مى‌باشند كه قبل از خلقت آدم عليه السلام و ساير موجودات آفريده شده‌اند و پس از آن كه با خدا عهد و پيمان بسته‌اند كه‌