اديان الهى و فرق اسلامى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٢٢
كه به شكل خاصّى دوخته مىشود. وقتى كه دختر يا پسر زرتشتى به سن هفت تا پانزده سالگى رسيد و تعاليم مذهبى را از اوستا فرا گرفت اولياى او، روزى را براى برگزارى مراسم «سدره پوشى» و بستن «كشتى» به كمر او تعيين و از خويشان ودوستان براى برگزارى اين مراسم دعوت مىكنند. پس از تهيّه مقدّمات جشن، مراسم با خواندن «اورمزديشت» يا آتش نيايش، آغاز مىشود؛ و كودك به همراه موبد، نيايش را تكرار مىكند.
پس از آن مراسم سدره پوشى و بستن كمر بند كشتى بر روى سدره انجام مىگيرد. «١»
٣- جشنها و اعياد
در دين زرتشت، ايّام هفته وجود ندارد؛ چون در ايران باستان براى روز شمارى هر يك از ٣٠ روز ماه، نام خاصّى داشته است. سال به ١٢ ماه تقسيم مىشد، و هر ماه ٣٠ روز آخر هم پنج روز قبل از عيد نوروز به سال اضافه مىشد كه به آن «پنجه دزده» مىگفتند. دوازده روز از اين سى روز، همنام دوازده ماه بود. مثلًا اوّلين روز هر ماه را هرمزد گويند، ششمين روز هر ماه خرداد؛ و هرگاه كه نام ماه و روز، يكى مىشد جشن مىگرفتند. چنان كه شانزده هر ماه را مهر نام نهادهاند، به اين خاطر شانزده مهر ماه، جشن مىگرفتند؛ و جشن مهرگان پس از اسلام هم در ميان مسلمانان ايرانى رايج بود، و در دربار سلاطين، رواج داشت و شاعران درباره جشن مهرگان، اشعارى ساخته و مىسرودهاند. جشن مهرگان را يادآور قيام كاوه آهنگر بر ضدّ ضحّاك تازى مىدانند.
نيز نوزده هر ماه را فروردين روز مىگفتند ودر نوزده فروردين نيز جشن مىگرفتند. گذشته از اين جشنها، زرتشتيان جشنهاى ديگرى داشته ودارند. كه از جمله آن جشن نوروز است، كه نخستين روز سال است، و جشن ملّى ايرانيان و مورد تأييد اسلام هم هست. «٢»
٤- مراسم نيايش در آتشكده
در مذهب زرتشت با ارزشترين چيزها «آتش» و از قداست بسيارى برخوردار است.
مقدّسترين آتشها هم اين است كه از شانزده آتش جداگانه، تركيب يافته باشد كه هر