انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٣٥ - مناظرات دیگر امام رضا
نزد تو که هرگز آنها را به کسِی دِیگر خبر نده مگر عاقل و برگزِیده خدا باشد و قلب او را به نور اِیمان امتحان کرده و داراِی صداقت و حُسن گفتار باشد».
«قَالَ أَبُو الْحَسَنِ «موسِی بن جعفر علِیهماالسلام » ثُمَّ وَصَفَهُ لِِی رَسُولُ اللَّهِ ٦ فَقَالَ عَلِِیٌّعلِیهالسلام ابْنُكَ الَّذِِی يَنْظُرُ بِنُورِ اللَّهِ وَ يَسْمَعُ بِتَفْهِيمِهِ وَ يَنْطِقُ بِحِكْمَتِهِ يُصِيبُ وَ لَا يُخْطِئُ وَ يَعْلَمُ وَ لَا يَجْهَلُ وَ قَدْ مُلِئَ حُكْماً وَ عِلْماً وَ مَا أَقَلَّ مُقَامَكَ مَعَهُ إِنَّمَا هُوَ شَِیْءٌ كَأَنْ لَمْ يَكُنْ فَإِذَا رَجَعْتَ مِنْ سَفَرِكَ فَأَصْلِحْ أَمْرَكَ وَ أفْرُغْ مِمَّا أَرَدْتَ فَإِنَّكَ مُنْتَقِلٌ عَنْهُ وَ مُجَاوِرٌ غَيْرَهُ فَاجْمَعْ وُلْدَكَ وَ أَشْهِدِ اللَّهَ عَلَيْهِمْ جَمِيعاً (وَ كَفى بِاللهِ شَهِيداً).
ثُمَّ قَالَ: يَا يَزِيدُ، إِنِِّی أُوخَذُ فِِی هَذِهِ السَّنَةِ وَ عَلِِیٌّ ابْنِِی سَمِِیُّ عَلِِیِّ بْنِ أَبِِی طَالِبٍ علِیهماالسلام وَ سَمِِیُّ عَلِِیِّ بْنِ الْحُسَيْنِ علِیهماالسلام أُعْطِِیَ فَهْمَ الْأَوَّلِ وَ عِلْمَهُ وَ نَصْرَهُ وَ رِدَاءَهُ وَ لَيْسَ لَهُ أَنْ يَتَكَلَّمَ إِلَّا بَعْدَ هَارُونَ بِأَرْبَعِ سِنِينَ فَإِذَا مَضَتْ أَرْبَعُ سِنِينَ فَاسْأَلْهُ عَمَّا شِئْتَ يُجِيبُكَ - إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى ـ ».[١]
سپس امام موسِی بن جعفر علِیهماالسلام فرمود: «رسول خدا٦ وصف او را بِیان کرد و فرمود: علِی «ابن موسِی الرضا علِیهماالسلام » پسر تو، همانِی است نظر مِیکند به نور خدا و مِیشنود به تفهِیم خدا و به حکمت خدا سخن مِیگوِید و همواره در اظهار رأِی و نظر به حقِیقت مِیرسد و هرگز خطا نمِیکند. او آگاه است و به نادانِی سخن نمِیگوِید. سرشار از حلم و علم است».
١. بحار الأنوار، ج٤٩، ص١٢.