پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٣ - الف - سفارش به جنادة

منك ثلمة سدّها، و إن رأى منك حسنة عدّها، و إن سألت أعطاك، و إن سكت عنه ابتدأك، و ان نزلت بك إحدى الملمّات و اساك من لا تأتيك منه البوائق و لا تختلف عليك منه الطرائق، و لا يخذلك عند الحقائق، و ان تنازعتما منقسما آثرك»[١]؛

جناده! آماده سفر آخرت باش و قبل از مرگ توشه اين راه را مهيّا كن و بدان كه تو در پى دنيا هستى و مرگ در جستجوى توست.

دغدغه فردايى را كه هنوز نيامده بر روزى كه در آن به سر مى‌برى به خود راه مده.

و بدان هرچه بيشتر از بهره خود گردآورى، براى ديگران فراهم مى‌آورى.

و بدان كه در حلال دنيا حساب و در حرامش كيفر است. و در گردآورى‌هاى شبهه ناك آن بازخواست وجود خواهد داشت.

دارايى دنيا را به لاشه گنديده مردارى بدان و به اندازه نيازت از آن بهره بگير، كه اگر حلال باشد به ميزان ضرورت از آن برداشته‌اى و قناعت كرده‌اى و اگر حرام باشد سنگينى گناهت كمتر خواهد بود.

براى گذراندن دنيايت چنان بكوش كه گويى هميشه زنده خواهى ماند و براى آخرتت چنان دقيق باش كه گويى فردا خواهى مرد.

اگر مى‌خواهى بدون كمك بستگانت به عزت برسى و بدون قدرت حكومت يابى، از خوارى و ذلت نافرمانى خدا به عزت فرمانبردارى‌اش رو آور.

اگر قصد انتخاب همنشينى دارى، با كسى دوستى نما كه دمسازى وى برايت افتخار باشد و همواره از تو نگاهبانى كند و اگر از او كمك خواستى يارى‌ات دهد، سخنت را تصديق كند و بر شكوه و جلالت بيفزايد و آن‌چه را بخواهى به تو عطا كند و اگر

[١] . اعيان الشيعة ٤/ ٨٥.