پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٦ - ١ سخنان امام مجتبى عليه السلام در روز شهادت پدر

صلوات و درود به رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

در چنين شبى مردى دنيا را وداع گفت كه اولين و آخرين در عمل، از او پيشى نگرفته و به پايه او نمى‌رسند، وى در ركاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله مبارزه مى‌كرد و با جان خويش از او محافظت مى‌نمود. هرگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله پرچم مبارزه را به او مى‌سپرد، جبرئيل از سمت راست و ميكائيل از سمت چپ وى را حمايت مى‌كردند، تا خداوند به دست با كفايت او فتح و پيروزى نصيب نمى‌كرد، از ميدان نبرد باز نمى‌گشت. پدر بزرگوارم على عليه السّلام در شبى كه عيسى بن مريم به آسمان برده شد و يوشع بن نون وصىّ حضرت موسى دنيا را وداع گفت، به شهادت رسيد. و از خود زر و سيمى به جاى ننهاد جز هفتصد درهم از اضافه صدقات كه آن را جهت خريد خدمتگذارى براى خانواده‌اش ذخيره كرده بود.

سپس اشك در چشمانش حلقه زد و گريست و مردم با او به گريه افتادند، سپس فرمود:

منم، فرزند پيامبر، مژده‌دهنده و بيم‌دهنده و فرزند كسى كه به اذن پروردگار، مردم را به سوى او فرا مى‌خواند و فرزند مشعل فروزان الهى‌ام.

من از خاندانى هستم كه خداوند پليدى را از آن‌ها دور و آنان را منزه و پيراسته قرار داده است از خاندانى كه خداوند دوستى و محبتشان را در كتاب خويش بر همگان واجب ساخته و فرموده است: (اى پيامبر! بدانان بگو: من جز ابراز علاقه و محبت به نزديكانم از شما پاداشى نمى‌خواهم و هركس كار نيكى انجام دهد بر نيكى‌اش مى‌افزاييم)[١]- سپس فرمود- منظور از كار نيك، دوستى و محبت ما اهل بيت است.[٢]

[١] . شورى آيه ٢٣.

[٢] . اين روايت علاوه بر ارشاد، در امالى طوسى و تفسير فرات نقل شده و بسيارى از كتب اهل سنت، نظير آن را نقل كرده‌اند، به ملحقات احقاق الحق ١١/ ١٨٢- ١٩٣ مراجعه شود.