پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٠ - ٦ سخنرانى امام حسن عليه السلام

فرزندش امام حسن عليه السّلام را طلبيد و از او خواست در جمع مردم كوفه به ايراد سخن بپردازد تا بر اين پندارهاى غلط خط بطلان بكشد. امام حسن عليه السّلام درخواست پدر را لبيك گفت و در جمع انبوه كوفيان سخنرانى آتشينى ايراد نمود كه در آن آمده است:

مردم! از خداى خويش خرد بياموزيد خداى عز و جل حضرت آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد، دودمانى كه بعضى از برخى ديگر گرفته شده‌اند و خداوند شنوا و آگاه است. ما دودمان آدم و خانواده نوح و برگزيدگان ابراهيم و سلاله اسماعيل و خاندان محمديم، ما نسبت به شما چونان آسمان برافراشته و زمين گردش‌كننده و خورشيد درخشان و درخت زيتونيم كه نه شرقى است و نه غربى، درختى كه روغنش بركت يافت و ريشه و اصلش رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و شاخه‌اش على عليه السّلام بود. به خدا سوگند! ما ميوه همان درختيم. آن‌كس كه به شاخه‌اى از آن بياويزد از عذاب الهى نجات يافته و كسانى كه از آن سرپيچى كنند، در آتش جهنم در خواهند افتاد.

با پايان پذيرفتن سخنان امام حسن عليه السّلام، امام امير المؤمنين عليه السّلام بر فراز منبر رفت و فرمود:

«يابن رسول الله! أثبت على القوم حجتك و اوجبت عليهم طاعتك، فويل لمن خالفك»؛[١]

اى فرزند رسول خدا! حجت و برهان خويش را بر مردم اقامه نمودى، اطاعت خويش را بر آنان واجب ساختى واى بر آن‌كس كه از تو فرمان نبرد.

[١] . بحار الانوار ٤٣/ ٣٥٨.