پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٠ - ١ حسنين عليهما السلام و فدك

و از سر حسد و نيز تحقير جايگاه على عليه السّلام و موقعيت رهبرى الهى او، خلافت را به خود اختصاص دادند.

پس از آن، خانه زهرا عليها السّلام مورد هجوم ناگهانى قرار گرفت و على عليه السّلام براى بيعت با ابو بكر به بند كشيده شد تا دولتى كه از هر سو مورد تهديد خطرات بود، روى آرامش ببيند.

در تمام اين اوضاع و احوال، امام حسن و امام حسين عليهما السّلام ناظر دگرگونى حوادث و رخدادها بوده و مى‌ديدند پس از مجد و عزّتى كه در دوران جدشان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله برخوردار بودند چگونه خود و اهل بيت پاك رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله به خوارى و ذلت كشيده شدند، در اين برهه حضرت زهرا عليها السّلام و فرزندانش مواضع گوناگونى اتخاذ كردند و از همان راه و روش اسلامى كه رسول خدا بر ايشان ترسيم فرموده بود و پس از وفات آن حضرت، به رسالت الهى ارتباط داشت، فراتر نرفتند. در اين‌جا به مواضعى كه به امام حسن عليه السّلام به ويژه و يا به وى و برادر بزرگوارش امام حسين عليه السّلام ارتباط دارد، اشاره‌اى گذرا خواهيم داشت.

١. حسنين عليهما السّلام و فدك‌

پس از رحلت رسول مكرّم اسلام صلّى اللّه عليه و اله حوادثى رخ داد و مخالفان، قدرت را به دست گرفتند و با نصب ابو بكر به عنوان خليفه مسلمانان، على عليه السّلام را از جايگاه طبيعى‌اش كه خداى سبحان وى را شايسته آن قرار داده بود، دور ساختند و فاطمه زهرا عليها السّلام دخت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله را از ارث پدر محروم و آن را غصب كردند و آن‌چه را رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در دوران زندگى به ملكيّت زهرا درآورده بود از آن مخدّره مصادره كردند و بين او و ابو بكر پيرامون اين‌