پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٩ - شمايل

در توصيف امام حسن بن على عليه السّلام گفته شده كه رخسار مباركش سفيد و آميخته به سرخى، در چشمانش سياهى درخشنده‌اى برق مى‌زد، گونه‌هايش هموار بود، خط باريكى از مو بر روى شكم داشت، محاسنى انبوه، موى سرش تا نرمى گوش و گردنش مانند ابريقى از نقره مى‌درخشيد و عضلاتى ستبر داشت و فاصله شانه و بازوانش زياد بود، ميان بالا، نمكين، كسى به زيبايى‌اش يافت نمى‌شد. با رنگ سياه خضاب مى‌كرد، موهايش مجعّد و پيچيده و بدنى در نهايت لطافت داشت.[١]

امام مجتبى عليه السّلام از ناحيه پدر و مادر و جدّ بزرگوار و جدّه و عمو و عمّه و دايى و خاله، برجسته‌ترين فرد به‌شمار مى‌آمد تمام عناصر تربيتى را در برترين سطح دارا بود. زندگى‌اش از دوران ولادت به دست مبارك جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله خاتم پيامبران و پدر ارجمندش سرور اوصياء و مادر گرامى‌اش فخر زنان جهان، صبغه و حيانى و الهى داشت. بنابراين، حسن بن على عليه السّلام در ظاهر و باطن، فرزند رسول اكرم و يگانه دانش‌آموخته وى و تربيت‌يافته مكتب وحى الهى كه هدايت و رحمتش بر مردم پرتوافكن شد، به شمار مى‌آمد.

[١] . به كشف الغمه ١/ ٥٢٥، العوالم ٣٠ مراجعه شود.