پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٦ - ٣ جايگاه وى از نگاه معاصران

بردبارى‌اش با كوه‌ها برابرى مى‌كرد.[١]

ح- ابو الأسود دئلى درباره امام مجتبى مى‌گويد: وى شخصيتى پيراسته بود و ميان عرب از برجسته‌ترين دودمان و بخشنده‌ترين خاندان به‌شمار آمده و از سرشتى پاك برخوردار بود.[٢]

ط- عمرو بن اسحاق مى‌گويد: حسن بن على تنها كسى است كه هرگاه با من آغاز سخن كند دوست دارم همواره سخن بگويد و ساكت نماند و هيچ‌گاه نشنيدم وى كلمه ناسزايى بر زبان آورد.[٣]

ى- عبد الله بن زبير گفته است: به خدا سوگند! زنان، نظير حسن بن على عليه السّلام را در شكوه و وقار و مقام و منزلت والا، نزاده‌اند[٤].

ك- وقتى برادرش محمد حنفيّه بر سر قبرش ايستاد تا در سوگش سخن بگويد، اظهار داشت: (برادرم حسن!) همان‌گونه كه در زندگى موجب عزّت و سربلندى ما بودى، با شهادتت پشت ما را شكستى، بهترين روحى بودى كه كفن تو آن را دربر گرفت و بهترين كفن، كفنى بود كه پيكر عزيزت را در خود جاى داد، چرا از چنين عظمتى برخوردار نباشى در صورتى كه تو طريق هدايت رهپويان و پيشواى تقواپيشگان و چهارمين درّ گرانمايه اصحاب كسايى؟

اى ابو محمد! خداوند تو را در جوار رحمت خويش قرار دهد، دست قدرت الهى به تو غذاى تقوا خوراند و از پستان ايمان شير نوشيدى و در پرتو مكتب اسلام پرورش يافته و در زندگى و پس از مرگ، پاك و پيراسته بودى‌

[١] . تهذيب التهذيب ٢/ ٢٩٨.

[٢] . حياة الامام الحسن ٢/ ٢٤٧.

[٣] . بحار الانوار ٤٣/ ٣٥٨.

[٤] . البداية و النهايه ٨/ ٣٧.