پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٢ - ٣ اعزام امام مجتبى عليه السلام

فرستادگان، نامه امام على عليه السّلام را به ابو موسى اشعرى فرماندار كوفه عرضه كردند، نه تنها هيچ‌گونه عكس العمل مثبتى از او نديدند بلكه ملاحظه كردند وى مردم را از تصميم‌شان منصرف و از لبيك گفتن به نداى خليفه، باز مى‌دارد و با توجيه كينه و عناد خويش گفت: «به خدا سوگند! بيعت عثمان هنوز در گردن من و امام شماست، اگر ناگزير از جنگ نبوديم تا وى [امام‌] از كشتن قاتلان عثمان فراغت نمى‌يافت، با هيچ‌كس نمى‌جنگيديم ...»[١]

امام على عليه السّلام هاشم مرقال را با نامه‌اى به عنوان سومين فرستاده نزد اشعرى اعزام نمود كه در آن نامه آمده بود:

اكنون! من هاشم را به جانب تو فرستادم تا مردم را بسيج كند بنابراين، همه را مهياى نبرد كن، زيرا من تو را والى كوفه قرار دادم كه در اقامه حق ياورم باشى.

ولى اشعرى بر تمرّد و نافرمانى خود پافشارى كرد و هاشم طى نامه‌اى به امام عليه السّلام وى را در جريان شكست و ناكامى خود در مأموريت محوله و اعزامش، قرار داد.

٣. اعزام امام مجتبى عليه السّلام‌

امام على عليه السّلام با آگاهى از پافشارى ابو موسى بر موضع خود و ناكامى فرستادگانش، فرزند خود امام حسن عليه السّلام را به اتفاق عمار ياسر همراه با نامه‌اى به كوفه اعزام نمود. حضرت در آن نامه ابو موسى را از منصب خود بركنار و قرضة بن كعب را جايگزين وى ساخت. در آن نامه آمده بود:

[١] . طبرى ٣/ ٣٩٣ و ٣٩٤.