پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٣ - ٥ آيا امام حسن عليه السلام طرفدار عثمان بود؟

نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله و پدر ارجمندش على مرتضى عليه السّلام كه درياى تمام نشدنى علم و دانش بود زيسته و از كودكى به پرسش‌هايى كه جدّ و بعد از او پدرش بدو احاله مى‌كند به شايسته‌ترين نحو پاسخ مى‌دهد، به گرفتن وضوى شاداب، آشنايى نداشته باشد؟

پنجم: اگر واقعا امام حسن عليه السّلام به تمام معنا عثمانى بود، معنايش اين بود كه آن حضرت تمام كارها و اعمال مخالف كتاب خدا و سنّت پيامبرش را كه از عثمان سر مى‌زد، بپذيرد، در صورتى كه چنين سخنى در حق او روا نيست؛ چرا كه وى در تعريف سياست مى‌فرمايد:

از جمله رعايت حقوق مردم اين است تا زمانى كه ولى امر خالصانه به مردم توجه دارد در خدمتگزارى او خالصانه عمل كنى و هرگاه از راه راست منحرف گرديد بر سرش فرياد برآورى».

پرواضح است كه عثمان و كارگزارانش از روشن‌ترين مصاديق اين فرموده امام بودند چنان‌كه مدعيان عثمانى بودن حضرت خود، به اين واقعيت تصريح كرده‌اند.

ششم: روايتى كه مدعى است امام حسن عليه السّلام از پدر بزرگوارش خواسته مدينه را ترك گويد، به هيچ‌وجه نظريه‌اى مناسب نيست زيرا افرادى نظير طلحه و زبير و ديگر طمع‌ورزان و سودجويان در انتظار چنين فرصتى بودند. گذشته از اين، مردم در آن شرايط دشوار، هيچ‌گاه راضى نمى‌شدند امير مؤمنان عليه السّلام مدينه را ترك گويد بلكه مدتى در جاى‌جاى آن شهر در پى حضرت بودند تا با آن بزرگوار دست بيعت دهند.