پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٢ - ٥ آيا امام حسن عليه السلام طرفدار عثمان بود؟

ج- نيز فرمود:

فرمانبردارى از ما مقرون به اطاعت از خداى عز و جل و رسول گرامى او بوده و بر همگان واجب است. خداى متعال فرمود: اى ايمان آورندگان از خدا و رسول و ولى امر خويش فرمان بريد و اگر در مسأله‌اى به نزاع پرداختيد آن را به خدا و رسول بازگردانيد.[١]

سوم: پيراسته و منزّه بودن امام حسن عليه السّلام از ناحيه ذات مقدس بارى‌تعالى آن‌گونه كه آيه تطهير و روايات رسيده از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در حق آن بزرگوار صريح در اين معناست، از سويى اخلاق بسيار نكو و پسنديده و فضايل والاى آن حضرت بر كليه امور و سخنان ناروايى كه به وى نسبت داده مى‌شود و با ساده‌ترين قواعد ادب والاى اسلامى و اخلاق نيك انسانى، سازگارى ندارد، خط بطلان مى‌كشد، به ويژه كسى كه در كنار پدرى چون على عليه السّلام تربيت يافته و پيش از همه سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله را درباره او به‌ياد داشت كه فرمود:

«انّه مع الحق و الحق معه يدور معه، حيث دار»؛

على با حق همراه است و حق با اوست و همه‌جا بر گرد شمع وجودش در گردش است».

بنابراين، اگر قرار باشد سخنانى كه به امام حسن عليه السّلام نسبت داده مى‌شود حتى فرومايگان، تن به آن ندهند، چگونه مى‌توان چنين كلماتى را به چهارمين گوهر گرانمايه اهل كساء، نسبت داد كه در آفرينش و اخلاق و رهنمود و سير و سلوك و گفتار، شبيه‌ترين مردم به رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله بوده است؟!

چهارم: آيا با عقل سازگار است امام حسن عليه السّلام كه در كنار جدّ بزرگوارش‌

[١] . ينابيع الموده ٢١.