ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٩٨ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

باز او اهل مكه، مدينه، مصر، شام، يمين، عراق، نجران، حزرموت، مومل وكردها را كافر خوانده است.[١] (ص ١١٥).

عبد الله بن عبدالرحمن گفته است: «دولت عثمانى كفارند و هر كه آن‌ها را كافر نداند خود كافر مى‌شود و معناى «لا اله الّا الله» را نفهميده است. هر كه به آن‌ها كمك كند حتماً مرتد شده است».[٢] (ص ١١٤).

همو گفته است: «جهميه كافر و زنديق و به اجماع مرتد هستند.»[٣]

همو گفته است: اشاعره كافرند و معناى «لا اله الّا الله» را نمى‌دانند».[٤] (و اين در حالى است كه اكثريت اهل سنت در عقيده اشعرى هستند).

همو گفته است: معتزله كافرند.»[٥]

همو گفته است: «هر مسلمانى كه كفار و مشركين از يهود و نصارى را دوست داشته باشد و منكر شرك آن‌ها نشود و اعمال آنان را تحسين كند يا در كفر آن‌ها شك كند كافر مى‌گردد هرچند توحيد را بشناسد و به ظاهر شريعت اسلام عمل كند.»[٦] (ص ١١٦).

همو گفته است: «اگر آنچه را كه گذشت فهميدى برايت روشن شد كه اكثر مردم اين زمان خيلى روشن مرتد شده‌اند».[٧] (ص ١١٦).

[١] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١، ص ٣٨٠ و ٣٨٥.

[٢] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١٠، ص ٤٢٩.

[٣] . همان، ج ١٠، ص ٤٣٠.

[٤] . همان، ج ١، ص ٣١٢ و ٣٢٠ و ٣٢٤ و ٣٦٢ و ٣٦٤.

[٥] . درر السينه فى الكتب النجدية، ج ١، ص ٣٥٧.

[٦] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١٥، ص ٤٧٥

[٧] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١٥، ص ٤٧٩.