ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٦٩ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

از خواننده عزيز خواهش مى‌شود با دقت مطالبى را كه ابن فرحان در اين كتاب آورده است مطالعه كنند.

هرچند ابن فرحان خيلى براى محمد بن عبد الوهاب احترام قائل است و در اكثر موارد وقتى نام او و يا ابن تيميه را مى‌آورد مى‌گويد: خدا او را بيامرزد ورحمت كند!» و همچنين در چند جاى كتابش تكرار كرده و مى‌گويد: «من در مسأله تبرك، توسل واستغاثه با ابن عبد الوهاب همراه و هم عقيده‌ام» و نيز مى‌گويد: «محمد بن عبد الوهاب بر گردن تمام ما (مردم عربستان سعودى)، بلكه بر اكثر مسلمين فضل (حق) دارد»، و در پاورقى مى‌گويد: «ولى انصاف اين است كه بگويم: «سخت‌گيرى و غلو و زياده‌روى او در كافر خواندن مسلمين بر ما (يعنى سعودى‌ها) و بر بسيارى از مسلمين جهان ضررهايى را به وجود آورده است. ولى (ما اورا معذور مى‌داريم چون) بشر غير معصوم است و اين خطاهاى او، فضل ودعوت و اجتهادش را از بين نمى‌برد.»

خلاصه ابن فرحان بر اساس ادعاى خودش منصفانه وارد ميدان شده و بيان كرده كه ابن عبد الوهاب در كافر خواندن مسلمين و علماى زمانش و ريختن خون آن‌ها خطاى آشكار كرده است. همچنين سخنان او را از كتاب‌هايش نقل كرده وجواب آن‌ها را داده است.

ما در اين‌جا مى‌خواهيم بعضى از سخنان او را كه مورد استفاده بوده است وبيانگر اعتقاد وهابى‌هاست همراه با جواب خود او و در بعضى از موارد با بيان نظر خودمان ذكر مى‌كنيم تا خود و خواننده عزيز بيشتر با حقيقت وهابيت آشنا شويم.

ابن فرحان در اين كتاب از ابن عبد الوهاب بيشتر به شيخ تعبير كرده و بنابر اين هر جا واژه شيخ ذكر شده است، منظورش ابن عبد الوهاب است.