ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٤٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

اما قوله إنه كان أشجع الناس فهذا كذب بل كان أشجع الناس رسول الله صلى الله عليه وآله؛[١] امّا اين سخن كه على شجاع‌ترين مردم بوده است كذب و دروغ است، بلكه شجاع‌ترين مردم پيامبر صلى الله عليه وآله بود.»

البته معلوم است كه منظور گوينده شجاع‌ترين شخص بعد از پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله است و اين براى هيچ‌كس پوشيده نيست، ولى نمى‌دانيم چرا ابن تيميه خود را به نادانى مى‌زند وچنين مى‌گويد. مگر ابن تيميه آن‌گاه كه ابوعبيده را زاهدترين وعابدترين مردم معرفى كرد، منظورش اين بود كه ابوعبيده از پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله نيز زاهدتر و عابدتر است؟ بلكه مسأله آن است كه ابن تيميه تحمل خواندن و شنيدن واعتراف به هيچ گونه فضائلى در حق اهل بيت عليهم السلام را ندارد.

ابن تيميه و امام حسين عليه السلام‌

ابن تيميه در باره‌ى خروج وجنگ امام حسين عليه السلام بارها اين سخن را تكرار كرده و مى‌گويد: «در خروج حسين (عليه يزيد) نه مصلحت دين بود و نه دنيا، بلكه در خروج و كشته شدنش فسادى بود كه اگر در شهر خودش مى‌نشست آن فساد به وجود نمى‌آمد.»[٢]

باز همو مى‌گويد: «بلكه حسين (با اين كار خود) با دستور پيامبر صلى الله عليه وآله مخالفت كرد و اگر اين كار را نمى‌كرد بعد از او اين همه فتنه برپا نمى‌شد.»[٣]

[١] . منهاج السنة، ج ٨، ص ٧٦.

[٢] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٥٣٠.

[٣] . همان، ج ٤، ص ٥٣١.