ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٧١ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

لا يحب عليا الا مؤمن ولا يبغضه الا منافق؛[١] على را جز مؤمن دوست نمى‌دارد و جز منافق او را دشمن نمى‌دارد.» بنابر اين اخبار، بنى اميه و امثال آن‌ها هيچ بهره از اعمال خوب خويش نخواهند داشت، ولى دروغگويان با ناديده گرفتن اين قانون الهى فتوحات آن‌ها را به رخ مى‌كشند. اما اينكه ابن تيميه پيروان اهل بيت عليهم السلام را متهم به تحريف قرآن كرده ودو نمونه از تفسير آيات ولايت و شجره ملعونه را به اين عنوان كه تفسيرهاى دروغى از پيروان اهل بيت عليهم السلام است معرفى مى‌كند، در بحث‌هاى گذشته يادآورى نموديم كه نزول آيه ولايت در حق اميرالمؤمنين عليه السلام نزد محدثان و مفسران اهل سنت مورد اتفاق است. اما اينك ببينيم مفسران در باره نزول آيه «شجره ملعونه» چه مى‌گويند:

«شجره ملعونه در قرآن» بنى اميه هستند

١. رأى رَسُول الله صلى الله عليه وآله بني أمية عَلَى المنابر فساءه ذَلِكَ، فأوحى الله إليه إنما هي دنيا أعطوها، فقرت عينه، وهي قوله: «وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ‌، يَعْنِي بلاء للناس «وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فى القرآن»؛ پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله (در خواب) بنى اميه را بر منبرها ديدند (كه مانند ميمون‌ها بالاى آن مى‌گردند) حضرت صلى الله عليه وآله از آن ناراحت شدند: خداوند متعال به آن حضرت وحى فرمود كه اين دنيا است كه براى آن‌ها داده شده و پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله خوش‌حال شدند و اين است منظور اين آيه شريفه: «ما آن رؤيايى را كه به تو نشان داديم، فقط براى آزمايش مردم بود؛ همچنين شجره ملعونه (درخت نفرين شده) را كه در قرآن ذكر كرده‌ايم. ما آنها را بيم داده (وانذار) مى‌كنيم؛ اما جز طغيان عظيم،

[١] . صحيح مسلم، ج ١، ص ٨٦ و ١٢٠ و ديگران.