ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٠٨ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»
١. كافر خواندن اهل زمين با گمانهاى باطل و نادرست.
٢. ريختن خون بيگناهان بدون دليل و برهان.[١] (صحفه ١٣٣).
همچنين شيخ سلفى (وهابى) محمد صديق حسنخان بيزارى اهل حديث از وهابىها را اعلان كرد؛ چون وهابىها به جز ريختن خون مسلمين شناخته نشدهاند.[٢] ابن فرحان در پاورقى مىگويد: بعضى مانند دكتر عبدالعزيز عبد الطيف از محمد صديق به اين سخنش عذرتراشى كرده و گفته است كه منظورش ريختن خون مسيحيان است، ولى اين دكتر با فضيلت فراموش كرده كه مسلمانكشى و ريختن خون مسلمين حتى در كتب خود وهابىها موجود است و اين ابن غنام است كه در تاريخش[٣] بيش از سيصد جنگ و جهاد (براى وهابىها) برشمرده و در هر كدام آنها مىگويد: «و در اين سال مسلمين (وهابىها) با كفار (با مسلمين غير وهابى) جهاد كردند. ابن فرحان مىگويد: «اين جنگها فقط جنگ مسلمين با مسلمين در سرزمينهاى نجد و حجاز و احسا و ... بود. (ص ١٣٣).
ابن عفالق حنبلى مىگويد: «ابن عبدالوهاب قسم فاجرانه خورده كه يهود ومشركان حالشان بهتر از اين امت است.»[٤]
[١] . عبجت العلوم حازمى، ج ٣، ص ١٩٤.
[٢] . دعاوى مناوئين لدعوة الشيخ محمد بن عبدالوهاب، عبد العزيز عبد اللطيف وهابى، ص ١٦٠.
[٣] . روضة الافكار و الافهام لمرتاب حال الامام و تعداد غزوات ذوى الاسلام، و همچنين در« تاريخ نجد» نيز گفته شده است. الاعلام زركلى، ج ٢، ص ٢٥١، خواننده عزيز دقت داشته باشند كه از نام كتاب نيز اين حقيقت فهميده مىشود.
[٤] . دعاوى مناوئين عبدالعزيز وهابى، ص ١٦٤.