ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٩٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

پيروان مذاهب چهارگانه به جز كسانى كه مقلد غالى‌هاى حنبلى و ابن تيميه و ابن قييم باشند. و اين نظريه، اكثر امت اسلام را از اسلام خارج مى‌كند». (ص ١٠٢.)[١]

٢٤. شيخ مى‌گويد: «مذهب و عقيده ابن فارض، ابن عربى و عامه مردم انكار خداست كه شمار آن‌ها را جز خدا كسى نمى‌تواند حساب كند».[٢] و اين در حالى است كه در جايى گفته است: «هر كه بگويد كه من ابن فارض و ابن عربى را كافر دانسته‌ام بهتان بزرگ بر من بسته است». باز گفته است: «من حتى كسى را كه بت مى‌پرستد كافر نمى‌گويم.»[٣]

٢٥. شيخ مى‌گويد: «بسيارى از اهل اين زمان غير از حبل، يغوس، فعوق، نصر، لات، منات و عزى خداى ديگرى را نمى‌شناسند».[٤] (ص ١٠٣).

٢٦. شيخ مى‌گويد: «شرك مشركان زمان پيامبر ناچيزتر از شرك بسيارى از مردم در زمان حاضر است».[٥] آن‌گاه مى‌گويد: «اگر اين را دانستى و نيز داستنى كه اكثر مردم امروز در چه وضعى هستند خواهى دانست كه آن‌ها (مسلمانان زمان ابن‌

[١] . ظاهر اين است كه منظور از معطله اين جا هر كسى است كه معتقد به جسم نبودند خداوند است. چون وهابى‌ها چنان كه گذشت خداوند متعال را داراى دست و پا و ... دانسته و در بالاى عرش نشسته مى‌دانند كه اكثر قريب به اتفاق امت اسلامى با اين نظريه مخالف‌اند. و ابن عبد الوهاب با اين سخنش همه امت اسلامى را بدتر از مشركان معرفى كرده است.

[٢] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١، ص ١١٣.

[٣] . همان، ج ١، ص ٣٤ و ١٠٤.

[٤] . همان، ج ١، ص ١١٧.

[٥] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١، ص ١٢٠.