ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٩٣ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

در پاورقى نيز مى‌گويد: «اين در حالى است كه اكثر مخالفان ابن عبدالوهاب او را كافر و بتپرست نمى‌دانند و تنها او را به خارجى (هم رأى خوارج) بودن متهم مى‌كنند». (ص ٩٧- ٩٨).

٢١. شيخ مى‌گويد: «اعتقاد در باره صالحين مانند زنا و دزدى نيست، بلكه آن عبادت بت است.»[١]

ابن فرحان مى‌گويد: اعتقاد بر صالحين سخنى است كلى كه توسل و تبرك ومانند آن را نيز كه بسيارى از علما به جايز بودن آن معتقدند در بر مى‌گيرد به خصوص تبرك را. و من اين علم را جايز نمى‌دانم و با بعضى از طالبان علم بحث هم كردم و عقيده شيخ را در اين مسأله يارى و تأييد كردم، ولى انجام دهنده آن را تكفير نمى‌كنم؛ زيرا بسيارى از اين چيزهايى كه شيخ انكار كرده است يا اجتهاد صحيح است و يا خطا و بدعت ...». (ص ٩٨- ٩٩.)[٢]

٢٢. شيخ مى‌گويد: «هر كه دين پيامبر را شناخت، ولى از آن پيروى نكرد و يا شناخته و هم آن را دوست داشته، ولى كسى را كه داخل در توحيد (توحيد منظور ابن عبدالوهاب) نشد دوست نداشت و هم كسانى را كه بر شرك (بر مذهب قبلى خود از اهل سنت زمان او) باقى ماند يا دين را شناخته، ولى پرستندگان يوسف، اشقر و حذر را مدح و ستايش كرد يا هر كه از همه اين ها سالم ماند، ولى از

[١] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١، ص ٧٨.

[٢] . اين سخن ابن فرحان را ذكر كرديم تا خواننده متوجه شود كه ابن فرحان يك شخص وهابى است وتنها در تكفير و ريختن خون مسلمين با ابن عبدالوهاب فرق دارد.