ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٩٧ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

ابن حجر او را از كسانى ياد كرده است كه با ابن تيميه مخالفت كرده‌اند».[١] وبه همين خاطر ابن كثير او را فرد كم علم معرفى كرده است،[٢] در حالى كه ذهبى در باره او مى‌گويد: «امام، قاضى قضات از رهبران بزرگ در مذهب، معتدل و ميانرو بود. سيره ممدوح و مكارم و خوبى‌هاى زيادى داشت.»[٣]

٣. احمد بن محمد بن رفعه شافعى (متوفاى ٧١٠ ه. ق).

او ابن تيميه را به بحث و مناظره فرا خوانده است. به همين دليل شوكانى از مقام او كم كرده و گفته است: «او نمى‌تواند به ابن تيميه نزديك شود.»[٤]

ابن قاضى دمشقى در وصف او مى‌گويد: «شيخ، عالم، علامه، شيخ الاسلام وحمل كننده پرچم شوافع در زمان خود بود.»[٥]

٤. احمد الن ابراهيم سروجى حنفى (متوفاى ٧١٠ ه. ق.)

ابن تغرى بردى درباره او مى‌گويد: «در علوم گوناگون سرآمد بود واو اعتراض در علم كلام (در عقايد) بر ابن تيميه دارد.»[٦]

ابن حجر در شرح حالش از ذهبى نقل كرده كه گفته است: «او ردى بر ابن تيميه نوشت ودر آن ادب وانصاف را مراعات كرد وابن تيميه نيز بر رد او رد نوشت.»[٧]

[١] . درر الكامنه، ج ١، ١٤٧.

[٢] . تاريخ ابن كثير، ج ١٤، ص ٤٣.

[٣] . ذيل تاريخ اسلام، ص ٩٢.

[٤] . بدر الطالع شوكانى، ج ١، ٧٩.

[٥] . طبقات الشافعيه، ج ٣، ص ٦٦.

[٦] . النجم الظاهر، ج ٩، ص ٢١٣؛ تاريخ ابن كثير، ج ١٤، ص ٦٧.

[٧] . رفع الاثر عن قضات مصر، ص ٤٢؛ درر الكامنه، ج ١، ص ٢٨.