شهر باشد براى لشكر مباح خواهد بود. اهل شام هرچه با دشمنانشان مى‌خواهند انجام بدهند و تو مانع ايشان مشو. وقتى مدت سه روز گذشت از ادامه قتل و غارت دست بردار و از مردم بيعت بگير كه برده و بنده‌اى يزيد باشند ويزيد با مال اهل شما هر چه خواست انجام مى‌دهد. و هرگاه از مدينه خارج شدى به طرف مكه حركت كن دو قريشى گفتند: به شرط عمل به قرآن وسنت با تو بيعت مى‌كنيم. مسلم گردن آن دو زد.»

در يورش شاميان به مدينه پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله به هزاران زن تجاوز شد كه پس از آن هزاران كودك به دنيا آمدند كه پدرانشان معلوم نبود. از اين رو آن‌ها را اولاد حرّه مى‌ناميدند.[١]

كوچه‌هاى مدينه از جسدهاى كشته شدگان پر و خون‌ها تا مسجد پيامبر صلى الله عليه وآله بر زمين ريخته شده بود.[٢] كودكان در آغوش مادرانشان محكوم به مرگ شده‌[٣] وصحابه‌اى پيامبر صلى الله عليه وآله مورد آزار و بى‌رحمى قرار گرفتند.[٤]

شدت كشتار به حدى بود كه از آن به بعد مسلم بن عقبه را به خاطر زياده‌روى در قتل مردم «مسرف بن عقبه» ناميدند. اهل مدينه از آن به بعد لباس سياه پوشيدند و تا يك سال صداى گريه و ناله از خانه‌هاى آن‌ها قطع نشد.[٥]

ابن قتيبه نقل مى‌كند كه در روز حره از اصحاب پيامبر صلى الله عليه وآله هشتاد نفر كشته شد و پس از آن روز ديگر صحابى بدرى باقى نماند. و از قريش و انصار هفتصد نفر كشته شدند. و از ديگر مردم از غلامان و عرب و تابعين ده هزار نفر كشته شدند.[٦]

سيوطى مى‌نويسد: وفي سنة ثلاث وستين بلغه أن أهل المدينة خرجوا عليه وخلعوه فأرسل إليهم جيشاً كثيفاً وأمرهم بقتالهم ثم المسير إلى مكة لقتال ابن الزبير فجاءوا وكانت وقعة الحرة على باب طيبة وما أدراك ما وقعة الحرة ذكرها الحسن مرة فقال والله ما كاد ينجو منهم أحد قتل فيها خلق من الصحابة رضي الله عنهم ومن غيرهم ونهيت المدينة وافتض فيها ألف عذراء فإنا لله وإنا إليه راجعون قال صلى الله عليه وآله: من أخاف أهل المدينة أخافه الله وعليه لعنة الله والملائكة والناس أجمعين. رواه مسلم؛ «در سال ٦٣ هجرى اهل مدينه بر يزيد خروج كرده و او را از خلافت بركنار نمودند. يزيد لشكر زيادى را به طرف آن‌ها فرستاد و دستور داد با آن‌ها بجنگند و سپس براى جنگ با ابن زبير به طرف مكه حركت كنند. واقعه حرّه در مدينه طييبه اتفاق افتاد. و نمى‌دانى كه واقعه حره چه بود؟ حسن بصرى يك بار نقل كرد كه به خدا سوگند هيچ كسى در آن واقعه نجات نيافت. در آن واقعه جماعت زيادى از صحابه و ديگران كشته شدند ومدينه غارت شد و هزار زن باكره بكارتشان گرفته شد «انا لله و انا اليه راجعون». رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود: «هر كس اهل مدينه را بترساند خداوند او را خواهد ترساند

[١] . الامامة و السياسة، ج ٢، ص ١٠؛ الفتوح، ج ٣، ص ٣٨١؛ البدء و التاريخ، ج ٦، ص ١٤؛ وفياة الاعيان، ج ٦، ص ٢٧٦؛ تاريخ الخلفا، ص ٢٠٩.

[٢] . كامل ابن اثير، ج ٤، ص ١١٣.

[٣] . الامامة و السياسة، ج ٢، ص ٢١٥.

[٤] . اخبار الطوال ابو حنيفه حنفى، ص ٣١٤.

[٥] . الامامة و السياسة، ج ١، ص ٢٢٠.

[٦] . الامامةو السياسة، ج ١، ٢١٦؛ تاريخ ابن كثير، ج ٨، ص ٢٤٢.