ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٢٠ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

راويان اين حديث: عبد الله بن مسعود، جابر بن سمره، (با ٣٦ سند) عبد الله بن عمر، ابوجحيفه، عبد الله بن عمرو و انس بن مالك هستند.[١]

از اين حديث و نيز برخى از احاديث ديگر كه با لفظهاى ديگر در اين موضوع وارد شده است، چند نكته به دست مى‌آيد:

١. پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله اين حديث را چند بار و در جاى‌هاى مختلف ايراد فرمودند.

٢. آن حضرت به روشنى بيان فرموده‌اند كه اين دوازده نفر، خلفا و رهبران اين امت هستند.

٣. خلافت اين‌ها تا روز قيامت باقى است.

٤. عزت اسلام و بقاى دين همراه با خلافت اين‌هاست.

٥. امامت و خلافت از آن اين دوازده نفر است، هرچند مردم آن‌ها را ترك كنند و يا با آن‌ها مخالفت نمايند.

چند مطلب در سخنان ابن تيميه قابل ملاحظه است كه بايد دقت شود:

١. ابن تيميه معاويه و جمعى از بنى اميه را از جمله دوازده خليفه محسوب كرد. و اين مخالف است با سخن خود او كه در جاى ديگر به روشنى بيان كرده است:

«معاويه و بنى اميه پادشاه هستند، نه خلفا.»[٢]

[١] . صحيح مسلم، ج ٦، ص ٣ و ٤؛ احمد از جابر در مسنداش با ٣٤ سند اين حديث را روايت كرده است، ج ٥، ص ٨٦ تا ١٠٨؛ سنن ابوداود، ج ٢، ص ٣٠٩، ج ٤، ص ١٥٠؛ مسند ابو يعلى، ج ١٣، ص ٤٥٧، ح ٧٤٦٤؛ صحيح ابن حبّان، ج ١٥، ص ٤٣؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ٦١٨؛ مسند احمد، ج ١، ص ٣٩٨، ح ٣٧٨١ و ٣٨٦٠؛ تاريخ الكبير بخارى، ج ١، ص ٤٤٦، ح ١٤٢٦، ج ٨، ص ٤١١، ح ٣٥٢٠، وديگران؛ بخارى در« صحيح» خود با لفظ دوازده امير اين حديث را روايت كرده است.

[٢] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٥٢٢.