ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢١٨ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه

البانى در كتاب (ظلال الجنة، ج ٢، ص ١٤٤، ح ٩٠٧) و همچنين در ذيل «السنه» ابن ابى‌عاصم اين حديث را در تأييد جنگ اميرالمؤمنين عليه السلام با خوارج ذكر كرده است.

ابن حجر مى‌گويد: «ثابت شده كه اهل جمل، صفين و نهروان بغات و ظالم بودند. و دليل آن حديث على است كه مى‌فرمايد: «به جنگ با ناكثين، قاسطين ومارقين امر شده‌ام.» و اين حديث را نسائى در «خصائص» و بزار و طبرانى روايت كرده‌اند ....»[١]

پس اين حديث چنان‌كه مشاهده مى‌كنيد نه اينكه صحيح است، بلكه متواتر است؛ زيرا ده نفر از صحابه با بيش از سى سند آن را روايت كرده‌اند.

٤. على بن ربيعه مى‌گويد:

سمعت عليا على المنبر وأتاه رجل فقال: يا أمير المؤمنين! ما لى أراك تستحل الناس استحالة الرجل إبله؟ أبعهد من رسول الله صلى الله عليه وآله أو شيئا رأيته؟ قال: والله! ما كذبت ولا كذبت ولا ضللت ولا ضل بى بل عهد من رسول الله صلى الله عليه وآله عهده إلى وقد خاب من افترى عهد إلى النبى صلى الله عليه وآله أن أقاتل الناكثين والقاسطين والمارقين؛[٢] على در منبر بود كه مردى به نزد او آمد و گفت: «اى امير المؤمنين، چه شده كه تو را مى‌بينم (خون) مردم را بر خود حلال كرده‌اى مانند حلال كردن انسان براى خود شتر را؟ آيا اين (كار تو) با عهد و دستور پيامبر صلى الله عليه وآله است، يا با رأى خودت؟» اميرالمؤمنين عليه السلام‌

[١] . تلخيص الحبير ابن حجر، ج ٤، ص ٤٤.

[٢] . مسند بزار، ج ٣، ص ٢٦، ح ٧٧٤؛ مسند ابويعلى، ج ١، ص ٣٩٧، ح ٥١٨؛ كنز العمال، ح ٣١٦٤٩.