ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢١٤ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه
پشيمانى سعد بن ابيوقاص:
أن معاوية لما أفضى إليه الامر عاتب سعدا على ما فعل وقال له: لم تكن ممن أصلح بين الفئتين حين اقتتلا ولا ممن قاتل الفئة الباغية. فقال له سعد: ندمت على تركى قتال الفئة الباغية؛[١] معاويه وقتى به خلافت رسيد سعد بن ابىوقاص را به خاطر رفتارش سرزنش كرده گفت: «تو نه از آن كسانى بودى كه بين دو گروه وقتى با هم جنگيدند اصلاح نمايند و نه از كسانى بودى كه عليه گروه طغيانگر بجنگند.» سعد گفت: «از اينكه جنگ با گروه طغيان گر را ترك كردم پشيمان هستم.»
خيثمه بن عبدالرحمن مىگويد: «شنيدم كه مردى به سعد بن ابىوقاص گفت: «همانا على تو را مذمت كرد. سعد گفت: من در رأيم خطا كردم. على سه فضيلت دارد كه اگر من يكى از آنها را مىداشتم از دنيا و آنچه در آن است برايم بهتر بود ...» (بعد آن سه فضيلت را نام مىبرد)[٢]
همچنان در بارهاى مسروق بن اجدع كه از بزرگان تابعين و از جمله كسانى است كه زمان رسول خدا صلى الله عليه وآله را درك كرده است گفتهاند:
«شعبى مىگويد: مسروق از دنيا نرفت مگر اينكه به خاطر تخلف و خوددارى از جنگ همراه على توبه نمود.»[٣]
[١] . تفسير قرطبى، ج ١٦، ص ٣١٩.
[٢] . المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١١٦، ح ٤٦٠١.
[٣] . الاستيعاب، ج ١، ص ٣٤٤؛ اسد الغابه، ج ٤، ص ٣٣؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٥٧، ص ٤٣٤؛ سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٦٧؛ شرح نهج البلاغه، ج ٤، ص ٩٨، با سند ديگر.