ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٩ - حديث متواتر و پرهيز از حرام

صحت سندش با وجود تصريحات گذشته از جانب حاكم در كتبش و بدون اشاره به آن‌ها خود يك نوع دروغ و خدعه و فريب آشكار خواننده كتابش است.

همچنين ابن كثير مى‌گويد: استاد ما ذهبى كتابى در مورد اين حديث نوشته و پس از ذكر احاديث بيش از نود نفر از تابعين را نام برده است كه آن‌ها اين حديث را از انس روايت كرده‌اند.[١] ابن كثير نام ٥٤ نفر از تابعين را كه اين حديث را از انس روايت كرده‌اند در كتابش ذكر كرده است.

وقتى يك حديث را تنها از انس بيش از نود نفر از تابعين روايت كرده‌اند، كجا جاى شك در صحت چنين حديث باقى مى‌ماند، مگر اينكه انسان مغرض و داراى هدف كينه جويانه باشد.

اما روايت انس بن مالك؛ او مى‌گويد: «در نزد پيامبر صلى الله عليه وآله پرنده‌اى (بريان شده) بود. آن حضرت فرمودند: «خداوندا! محبوب‌ترين خلق وبنده‌ات را به نزد من بياور تا همراه من اين پرنده را بخورد.» آنگاه ابوبكر آمد وحضرت او را برگرداندند. سپس عمر آمد، او را نيز رد كردند. سپس على آمد وبه او اجازه دادند.»[٢]

علاوه بر اين در داستان اين حديث چنين مشهور است:

عن أنس بن مالك قال: كنت أخدم رسول الله صلى الله عليه وآله فقدم لرسول الله صلى الله عليه وآله فرخ مشوي فقال: اللهم ائتني بأحب خلقك إليك يأكل معي من هذا الطير قال: فقلت اللهم اجعله رجلا من النصار فجاء علي فقلت إن رسول الله صلى الله عليه وآله على‌

[١] . تاريخ ابن كثير، ج ٧، ص ٣٨٤.

[٢] . سنن الكبرى نسائى، ج ٥، ص ١٠٧، ح ٨٣٩٨ و خصائص نسائى، ج ٩، ص ١٢٥؛ مسند ابى‌يعلى، ج ٧، ص ١٠٥، ح ٤٠٥٢؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٢٥.