ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٨٣ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه

شديم.[١] ابن تيميه سخن آخر خود را كه از انس نقل كرد بارها در وصف شجاعت ابوبكر در كتابش تكرار كرده است.[٢]

باز مى‌گويد: ابوبكر و عمر هرگز فرار نكردند و آنچه برخى كذابين از فرار آن دو در حنين نقل مى‌كنند، كذب است.[٣]

باز همو مى‌گويد: اما اينكه على هرگز فرار نكرده پس على در فرار نكردن مانند ابوبكر و عمر و طلحه و زبير و ديگر صحابه است. اين‌ها نيز هرگز فرار نكردند و دانسته نشده كه يكى از اين‌ها فرار كرده باشند. اگر در باطن چيزى واقع شده و نقل نشده باشد، ممكن است در حق على چيزى واقع شده كه (در تاريخ) نقل نشده است. مسلمين در احد و حنين فرار داشتند و نقل نشده كه كسى از اين‌ها فرار كرده باشند. هر كه نقل كرده كه ابوبكر و عمر با پرچم روز در حنين (در خيبر) فرار كردند از دروغ‌هاى ساخته شده است كه مفتران افترا بسته‌اند.[٤]

جواب: چنان‌كه روشن است ابن تيميه هيچ حقيقت تلخى را در حق خلفا نمى‌پذيرد و براى بالا جلوه دادن مقام آن‌ها به دروغ‌ها پناه مى‌برد و گاه هم از خود اكاذيبى مى‌سازد و در مقابل هيچ حقايق مسلم و متواترى را در حق اميرالمؤمنين عليه السلام حاضر نيست بپذيرد و شبهه مى‌اندازد كه شايد على فرار كرده باشد، ولى در

[١] . منهاج السنه، ج ٨، ص ٥٣٦.

[٢] . منهاج السنه، ج ٦، ص ١٣٩ و ج ٨، ص ٨٣؛( اولا اين سخنش دلالت به اوج بى حيايى او مى‌كند وثانيا: اين سخن را ما در هيچ كتابى پيدا نكرديم. همچنين ضعيف گشتن قلوب صحابه با رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از اكاذيب ذهن اوست.

[٣] . منهاج السنه، ج ٨، ص ١١٩.

[٤] . منهاج السنه، ج ٨، ص ٩٥.